Θεσσαλονικείς Β′ (2.4)

ἀποδείκνυμι

1 appoint, proclaim, create, ἀ. τινὰ στρατηγόν X. An. 1.1.2, al.: c. inf., στρατηγὸν εῖναι Hdt. 5.25; ἀ. τούτους τὴν πόλιν νέμειν ib. 29; ἑαυτὸν ὅτι ἐστὶ θεός 2 Ep.Thess. 2.4:— Pass., to be so created, Hdt. 1.124, 162; μελεδωνοὶ ἀποδεδέχαται τῆς τροφῆς 2.65; ἀπεδέχθη εῖναι ἵππαρχος 7.154; αὐτοκράτωρ ἀποδέδεικται POxy. 1021.7 (i A. D.); ὕπατος ἀποδεδειγμένος, = Lat. consul designatus, OGI 379.5 ( Tiflis), etc.

ὑπεραίρω

lift or raise up over, εἰς τὸν ἔξω τόπον τὴν τοῦ ἡνιόχου κεφαλήν Pl. Phdr. 248a; τὴν ὀφρῦν ὑπὲρ τοὺς κροτάφους Luc. Am. 54; ἑρμάτων ὑ. τὸ σκάφος over the rocks, Philostr. VA 3.23; ὑ. τὸ φθέγμα raise it very high, Luc. Ner. 9:— Med., lift oneself or rise above, πάντων Anon. in Rh. 1.632 W.: abs., to be lifted up, 2 Ep.Cor. 12.7; give oneself airs, be coy, Aristaenet. 1.17, 2.6; exalt oneself above, ἐπὶ θεόν 2 Ep.Thess. 2.4.