Κορίνθιους Α′ (3.12)

ἐποικοδομέω

2 build upon, ἐπὶ κρηπῖδι X. An. 3.4.11 ; ἐπὶ κρηπῖδος Pl. Lg. 736e ; ἐπὶ τοὺς τοίχους OGI 483.117 ( Pergam., ii B.C.) : metaph., Pl. Lg. 793c ( Pass.) ; φύσει μαθήματα Ph. 1.610 ; τινὶ εὐτονίαν, ἀσφάλειαν, Arr. Epict. 2.15.8 ( Pass.) ; ἐπὶ θεμέλιον or θεμελίῳ, 1 Ep.Cor. 3.12, Ep.Eph. 2.20 ; θεμελίοις Sor. 1.47 ( Pass.) ; τοῖς ἀληθέσιν ἐψευσμένα Paus. 8.2.6, cf. Dam. Pr. 87 ( Pass.).

καλάμη

2 stubble, Arist. Mete. 341b27, PSI 4.380.6 (iii B.C.), 1 Ep.Cor. 3.12, etc.: metaph., of an old man, καλάμην γέ σʼ ὀΐομαι εἰσορόωντα γιγνώσκειν thou mayst still, I ween, perceive the stubble ( i.e. the residue) of former strength, Od. 14.214; τὸ γῆρας καλάμη Arist. Rh. 1410b14; τὴν κ. δωρῇ, δοὺς ἑτέροις τὸ θέρος AP 11.36 ( Phil.); Ῥήσου κ. the remains of Rhesus, i.e. his corpse, Orac. ap. Polyaen. 6.53; ἀπὸ τῆς κ. τεκμαίρεσθαι to judge from the remains, Luc. Alex. 5.

χόρτος

II fodder, provender, esp. for horses and cattle, Hdt. 5.16 (of fish); θηρῶν ὀρείων χόρτον, οὐχ ἵππων λέγεις E. Alc. 495; grass, Hes. Op. 606, E. Rh. 771, 1 Ep.Cor. 3.12; χ. κοῦφος hay, X. An. 1.5.10; χ. ἐβλάστησεν, ἐξηράνθη, Ev.Matt. 13.26, 1 Ep.Pet. 1.24; ἄνθος χόρτου Ep.Jac. 1.10: opp. σῖτος (food for man), Hdt. 9.41, X. Cyr. 8.6.12; χόρτον ἔχει ἔπὶ τοῦ κέρατος as translation of the Lat. proverb, foenum habet in cornu, of a dangerous ox, Plu. Crass. 7.