Περὶ τῆς ἑαυτοῦ καθόδου (26)

διαλλάσσω

III change enmity for friendship, reconcile one to another, τινά τινι Th. 2.95, 6.47, etc.; πόλεις πρὸς ἀλλήλας Isoc. 5.111: most freq.c. acc. pl. only, E. Ph. 436, Antipho 6.39, Test. ap. D. 59.47, D. 24.91: rarely c. acc. sg., make it up with one, διαλλάξεις με φιλάσας Theoc. 23.42:— Pass. with fut. διαλλαχθήσομαι Ar. V. 1395, etc.; διαλλαγήσομαι Pl. R. 471a: pf. διήλλαγμαι A. Th. 885 (lyr.): aor. -ηλλάχθην Ar. Lys. 900, -ηλλάγην ib. 1161:— to be reconciled, to be made friends, A. l.c., Pl. Prt. 346b, etc.; τοῖς ἀποστᾶσι Isoc. 9.63; πρός τινα περί τινος Id. 3.33; τῆς πρόσθεν ἔχθρας ἐς φίλους E. Med. 896, cf. And. 2.26.

ἔχθρα

hatred, enmity, Hdt. 5.81, Pi. P. 4.145, etc.: in philos. sense, = νεῖκος I.5, Plot. 3.2.2; ἔ. τινός hatred for, enmity to one, Antipho 2.4.1, Th. 3.10; κατʼ ἔχθραν τινός Ar. Pax 133; ἔ. ἔς τινα Hdt. 1.5, Th. 2.68; εἴς θεόν Ep.Rom. 8.7; πρός τινα A. Pr. 491 (pl.), Th. 2.68; διʼ ἔχθρας μολεῖν, ἀφῖχθαί τινι, to be at feud with one, E. Ph. 479, Hipp. 1164; διʼ ἔχθρας οὐδετέρῳ γενήσομαι Ar. Ra. 1412; εἰς ἔ. βάλλειν τινά A. Pr. 390; εἰς ἔ. ἐλθεῖν D. 21.62; καταστῆσαί τινας εἰς ἔχθραν τῷ δήμῳ X. HG 3.5.9; πολλὴν εἰς ἔχθραν ἀλλήλοις καὶ πολλῶν πέρι καθίστανται Pl. Plt. 307d, cf. Isoc. 9.67; πρὸς ἔχθραν from personal enmity, D. 18.141; ἔ. συμβάλλειν, συνάπτειν τινί, to engage in hostility with . . , E. Med. 45, Heracl. 459; ἔ. τισὶν ἄρασθαι D. 21.132; καταλλάσσεσθαι τὰς ἔ. Hdt. 7.145; λύσασαν ἔ. τὴν πάρος E. Tr. 50; τὰς μεγάλας ἔ. διαλύεσθαι Th. 4.19; πρὸς ἀλλήλους ἔ. ἀνείλοντο Is. 1.9; διαλλαχθῆναι τῆς ἔ. And. 2.26: prov., Ἐμπεδοκλέους ἔ., of undying hatred, Lys. Fr. 261 S.

κακοπαθέω

to be in ill plight, be in distress, Th. 1.78, X. Mem. 2.1.17, And. 2.26, Lys. 6.28, D. 18.146; πολλὰ κ. PCair.Zen. 93.17 (iii B.C.); τινι by or from a thing, τοῦ χωρίου τῇ ἀπορίᾳ Th. 4.29; ὑπό τινος Id. 2.41; πρός τι Phld. Oec. p.53 J.; of sickness, Hp. VM 19; κ. σώματι suffer in body, Antipho 5.2, 18, Isoc. 2.46; τῇ ψυχῇ Democr. 191; of plants or trees, Thphr. CP 3.4.4, al.

προδότης

2 one who abandons in danger, A. Pr. 1068 (anap.); π. τινὸς καταστῆναι And. 2.26.

πρόπαππος

great-grandfather, And. 2.26 codd., Lys. 14.39, Pl. Ti. 20e.

στασιάζω

2 form a party or faction, be at odds (defined by Arist. as happening ὅταν ἑκάτερος ἑαυτὸν [ἄρχειν] βούληται, EN 1167a34), Hdt. 1.59, 7.2, al., Cratin. 54; ἀλλήλοις X. Mem. 2.6.17; ἐπʼ ἀλλήλοισι Hdt. 1.60; περὶ τῆς ἡγεμονίης Id. 8.3; ὑπὲρ τῆς δημοκρατίας Lys. 2.61; πρὸς τοὺς τυράννους ὑπὲρ τοῦ δήμου And. 2.26: generally, quarrel, τοῖσι ἑωυτοῦ ἀδελφεοῖσι Hdt. 4.160; τάξιος εἵνεκα Id. 9.27; διά τι Pl. R. 464e; ἐν ἑαυτοῖς ib. 465b; τοῖς ἐχθροῖσι μεθʼ ἡμῶν σ. side with us against them, Ar. Eq. 590; σ. κατ· ἀλλήλους περί τινος Th. 4.84; πρὸς ἀλλήλους περί τινος Pl. R. 488b, cf. Phld. Rh. 2.220 S.

συνήθης

2 habitual, customary, usual, ἔθος, πότμος, S. Ph. 894, Tr. 88; σ. ὄμμα a customary vision, Id. El. 903, cf. Hp. Aph. 2.49; δίαιτα Th. 1.6; σημεῖα τῷ γένει -έστερα And. 2.26; τὸ ξ. ἥσυχον your habitual quietness, Th. 6.34; τὸ ξ. φοβερόν ib. 55; σύνηθες αἰεὶ ταῦτα βαστάζειν ἐμοί E. Alc. 40, cf. Arist. Pol. 1295b17; διὰ τὸ μὴ σ. νομοθέτῃ Pl. Lg. 739a: τὸ σ. the customary, X. Mem. 3.14.6; custom, Arist. Rh. 1369b16, al.; τὸ τῆς ἑορτῆς σ. Pl. Ti. 21b; of language, in common use, A.D. Pron. 45.1, al.; τὸ σ. usage, Id. Adv. 178.28.