Κατὰ Τιμάρχου (126)

γέλοιος

mirth-provoking, amusing, once in Hom., Il. 2.215 (in Ep. form γελοίϊος) ; χρῆμα Archil. 79, cf. Hdt. 8.25; Αἰσώπου τι γ. Ar. V. 566, cf. 1259; γελοῖα jests, Thgn. 311; γέλοια λέγειν Anaxandr. 10, Alex. 183; opp. σπουδαῖος, X. Cyr. 2.3.1, Pl. Lg. 816d; τοῦ ἀληθοῦς ἕνεκα, οὐ τοῦ γ. Id. Smp. 215a; τὸ γ. the comic, Arist. Po. 1449a34, al.; τὰ γ. ἡδέα Id. Rh. 1371b35; of persons, facetious, μισῶ γελοίους E. Fr. 492; ἡδὺς καὶ γ. Aeschin. 1.126; γ. ἐστι καὶ βούλεται Pl. Smp. 213c. Adv. -οίως Id. Cri. 53d.

κάθισμα

part on which one sits: in pl., buttocks, Sch. Aeschin. 1.126.

παραφέρω

2 bring forward, allege, cite, νόμον Antipho 3.4.8, cf. PFlor. 48.8 (iii A.D.) ; π. καινὰ καὶ παλαιὰ ἔργα Hdt. 9.26; λόγους E. IA 981, cf. S. OC 1675 (lyr.); π. αὑτὸν ἐν σκώμματος μέρει Aeschin. 1.126, cf. 132 ; πίστεις π. τοῦ μὴ . . D.H. 7.27 ; μάρτυρα Eust.ad D.P. 306, cf. PAmh. 2.81.12 (iii A.D.), etc.

περί

5 about, in the case of, τὰ π. τὴν Αἴγυπτον γεγονότα, τὰ π. Μίλητον γενόμενα, Hdt. 3.13, 6.26 ; εὐσεβεῖν π. θεούς Pl. Smp. 193a ; ἀσεβεῖν π. ξένους X. Cyr. 5.2.10 ; ἁμαρτάνειν π. τινάς Id. An. 3.2.20; ἀνήρ ἐστιν ἀγαθὸς π. τὸν δῆμον τὸν Ἀθηναίων IG 1(2).59.10 ; ἄνδρʼ ἀγαθὸν ὄντα Μαραθῶνι π. τὴν πόλιν Ar. Ach. 696 ; τοιαύτην γνώμην ἔχειν π. τὸν πατέρα Lys. 10.21 ; οὐδεμία συμφορὴ . . ἔσται . . π. οἶκον τὸν σόν Hdt. 8.102 ; ποιέειν or πράττειν τι π. τινά, Id. 1.158, Pl. Grg. 507a; τὰ π. Πρηξάσπεα πρηχθέντα Hdt. 3.76 ; καινοτομεῖν π. τὰ θεῖα Pl. Euthphr. 3b ; π. θεοὺς μὴ σωφρονεῖν X. Mem. 1.1.20 ; σπουδάζειν π. τινά promote his cause, Isoc. 1.10: without a Verb, αἱ π. τοὺς παῖδας συμφοραί X. Cyr. 7.2.20; ἡ π. αὑτὸν ἐπιμέλεια Isoc. 9.2; ἡ π. ἡμᾶς ἡνιόχησις Pl. Phdr. 246b: generally, of all relations, about, concerning, in respect of, π. μὲν τοὺς ἰχθύας οὕτως ἔχει Hdt. 2.93, cf. 8.86; πονηρὸν π. τὸ σῶμα Pl. Prt. 313d; ἀκόλαστος π. ταῦτα Aeschin. 1.42 ; γελοῖος π. τὰς διατριβάς ib. 126 ; ξυνηνέχθη θόρυβος π. τὸν Ἀστύοχον Th. 8.84; as to (cf. A. II.5), π. τὸ παρὸν πάθος Pl. Tht. 179c, cf. Phd. 65a : freq. in place of an Adj., ὄργανα ὅσα π. γεωργίαν, i.e. γεωργικά, Id. R. 370d ; οἱ νόμοι οἱ π. τοὺς γάμους Id. Cri. 50d ; αἱ π. τὰ μαθήματα ἡδοναί Id. Phlb. 51e ; also in place of a gen., οἱ π. Λυσίαν λόγοι the speeches of L., Id. Phdr. 279a; ἡ π. Φίλιππον τυραννίς the despotism of P., X. HG 5.4.2 ; ἀκρασίας τῆς π. τὸν θυμόν Arist. EN 1149b19 : in Prose, to denote circumstances connected with any person or thing, τὰ π. Κῦρον, τὰ π. Ἑλένην, τὰ π. Βάττον, Hdt. 1.95, 2.113, 4.154 ; τὰ π. τὸν Ἄθων the works at Mount Athos, Id. 7.37; τὰ π. τὰς ναῦς naval affairs, Th. 1.13; τὰ π. τὴν ναυμαχίαν (v.l. for τῆς ναυμαχίας) the events of . . , Id. 8.63; τὰ π. τὸν πόλεμον Pl. R. 468a; τὰ π. τὸ σῶμα Id. Phdr. 246d; τὰ π. τοὺς θεούς X. Cyr. 8.1.23, etc.; cf. ἀμφί C. 1.4.

σκῶμμα

jest, gibe, Eup. 159.15, 244, Ar. Nu. 542, Pax 750, Pl. 316, Pl. R. 452b, etc.; ἐν σκώμματος μέρει by way of a joke, Aeschin. 1.126; εἰς γέλωτα καὶ σκώμματʼ ἐμβαλεῖν D. 54.13; εἰς σ. καταστῆναι Lys. Fr. 75; σ. παρὰ γράμμα a pun, Arist. Rh. 1412a29; it generally implies scurrility, but not necessarily, v. EN 1128a30, cf. Thphr. ap. Plu. QConv. 2.631e.

ὑποκόρισμα

a coaxing or endearing name, as Dem. said that his nickname Βάταλος was a ὑ. τίτθης, Aeschin. 1.126.