παραγραφὴ πρὸς Ναυσίμακον καὶ Ξενοπείθην (24)

διαλύω

b reconcile, πρὸς ἔμʼ αὑτὸν διαλύειν ἠξίου D. 21.122, cf. 41.14; δ. τινὰς ἐκ διαφορᾶς Plb. 1.87.4; οὐ γὰρ ἦν ὁ διαλύσων οὔτε λόγος οὔτε ὅρκος Th. 3.83; esp. in legal proceedings, PHamb. 25.5 (iii B.C.), etc.:— Pass. and Med., c. gen. rei, διαλύεσθαι νείκους to be parted from quarrel, i.e. be reconciled, E. Or. 1679 (v.l. νείκας); so διαλυθείσης τῆς διαφορᾶς prob. in D.S. 14.110: also abs., to be reconciled, make up a quarrel, X. HG 7.4.25, cf. Test. ap. Aeschin. 1.66, Thphr. Char. 12.14; πρός τινας D. 38.24; περί τινος Lys. 4.1: in fut. Med., ὅπως . . μὴ διαλύσει D. 21.216.

περαίνω

bring to an end, finish, accomplish, Hom. only in Pass. (v. infr.); π. ἄταν A. Ch. 830 (lyr.); πρᾶγος π. rem transigere, S. Aj. 22; πρᾶγμα καὶ χρησμοὺς θεοῦ E. Ion 1569 ; ἐλπίδα, δόκησιν, Id. Andr. 1062, Or. 636 ; π. τινὰ πρὸς ἔς χατον πλόον bring him to the end of his voyage, Pi. P. 10.28 ; π. δίκας τινί Id. I. 8(7).25; without δίκην, finish the business, D. 38.24 ; π. τὰ δέοντα X. Cyr. 4.5.38 ; τὸ προσταχθέν ib. 5.3.50 ; ἐπέραινεν ἐφʼ οἷς ἐμισθώθη D. 18.149 ; π. ὁδόν Ar. Ra. 403 ; πολλήν (sc. θάλασσαν) Arat. 289:— Pass., to be brought to an end, finished, πάντα πεπείρανται Od. 12.37, cf. S. Tr. 581 ; περαίνεται δὴ τοὔργον A. Pr. 57, etc.; to be fulfilled, accomplished, χρησμός, τὰ λόγια περαίνεται, E. Ph. 1703, Ar. V. 799; ἡ συμμαχία ἐπεραίνετο X. HG 7.4.3 ; ἔργῳ π. Id. An. 3.2.32.

πρίν

a aor., to express an action preceding the action of the anteced. clause, the Verb in which is fut. (or some equiv. of the fut.) or imper., οὐ γαμέεται παρθένος οὐδεμία, πρὶν ἂν τῶν πολεμίων ἄνδρα ἀποκτείνῃ Hdt. 4.117, cf. 1.82 (v.l.), 3.109 (v.l.); νῦν δʼ οὐδέν ἐστι τέρμα μοι προκείμενον μόχθων (the sense here is fut.), πρὶν ἂν Ζεὺς ἐκπέσῃ τυραννίδος A. Pr. 756, cf. 166 (lyr.), 177 (anap.); οὐ γάρ ποτʼ ἔξει τῆσδε τῆς χώρας, πρὶν ἂν . . στήσῃς ἄγων S. OC 909, cf. 48, 1041, OT 1529, etc.; οὐκ ἂν ἐκμάθοις . . , πρὶν ἂν θάνῃ τις Id. Tr. 2; οὐκ ἄπειμι πρὸς δόμους πάλιν, πρὶν ἄν σε . . ἔξω βάλω E. Med. 276, cf. 680, Alc. 1145, IA 324, IT 19, 1302; μὴ προκαταγίγνωσκε . . , π. ἄν γʼ ἀκούσῃς ἀμφοτέρων Ar. V. 920, cf. Ach. 176, 230, X. Hier. 6.13, Cyr. 1.2.8, An. 1.1.10, 5.7.12, Pl. Phdr. 228c, La. 187e ( ἂν added in later codd.), etc.; μηδένʼ ὀλβίζειν π. ἂν τέρμα τοῦ βίου περάσῃ S. OT 1529 (troch.); οὐχὶ μὴ παύσησθε, π. ἄν . . ὑμᾶς τις ἐκτραχηλίσῃ Ar. Lys. 704: π. without ἄν, μὴ στέναζε, π. μάθῃς S. Ph. 917, cf. Ant. 619 (lyr.), Aj. 742, 965, Tr. 608, 946; οὐκ ἔστιν ὅστις αὐτὸν ἐξαιρήσεται . . , π. γυναῖκʼ ἐμοὶ μεθῇ E. Alc. 849, cf. Or. 1218, 1357 (lyr.); π. χαρίσωνται Ar. Ec. 629 (s.v.l.); οὐ γὰρ δή σφεας ἀπίει τῆς ἀποικίης, πρὶν δὴ ἀπίκωνται Hdt. 4.157; π. διαγνῶσι Th. 6.29; π . . . βεβαιωσώμεθα ib. 10 (dub.l.); πρὶν ἀνάγκην τινὰ θεὸς ἐπιπέμψῃ Pl. Phd. 62c codd.; π. ἐξετάσωσιν Hyp. Eux. 4: πρὶν ἤ (never with ἄν) , π. ἢ ἀνορθώσωσι Hdt. 1.19, cf. 136, Pl. Ti. 57b, etc.: with neg. implied, ὁ δὲ ἀδικέει ἀναπειθόμενος π. ἢ ἀτρεκέως ἐκμάθῃ Hdt. 7.10.ηʹ; αἰσχρὸν ἡγοῦμαι πρότερον παύσασθαι, π. ἂν . . ψηφίσησθε Lys. 22.4; ὅστις οὖν οἴεται τοὺς ἄλλους πράξειν τι . . , π. ἂν . . διαλλάξῃ, λίαν ἁπλῶς ἔχει Isoc. 4.16 (where ὅστις οὖν οἴεται = οὐ δεῖ οὔεσθαι, as is shown by ἀλλὰ δεῖ in the next sentence, cf. D. 38.24).