Ὀλυνθιακὸς β΄ (23)

δή

3 a fortiori, καὶ μετὰ ὅπλων γε δή above all with arms, Th. 4.78; μή τί γε δή not to mention, D. 2.23; εἰ δὲ δὴ πόλεμος ἥξει Id. 1.27.

θαυμαστός

wonderful, marvellous, first in neut. as Adv., θαυμαστὸν γανόωντα h.Cer. 10; ἔργα μεγάλα καὶ θ. Hdt. 1 Prooem.; θ. καρπός Id. 9.122; θ. λόχος γυναικῶν, of the Furies, A. Eu. 46; οὐδὲν τούτων θαυμαστὸν ἐμοί S. Ph. 191, etc.; ὃ πάντων -ότατον Pl. Smp. 220a; θ. πλέγμα, Medic., the rete mirabile, Gal. 5.196: c. acc., θαυμαστὴ τὸ κάλλος Pl. Phd. 110c; πᾶσαν ἀρετήν Id. Lg. 945e: c. gen., τῆς εὐσταθείας Plu. Publ. 14; τῆς ἐπιεικείας Id. Per. 39: c. dat., πλήθει Id. Caes. 6; πλέοσι ἐσόμεθα θωμαστότεροι Hdt. 9.122; πρός τι Plu. Sollert. 2.980d: folld. by an interrog., εἰ, etc., θαυμαστὸν ὅσον . . , Lat. mirum quantum, Pl. Tht. 150d, etc.; θαυμαστὸν ἡλίκον D. 24.122; θαυμαστά γʼ, εἰ . . X. Smp. 4.3; οὐδὲν θ., εἰ . . , Pl. Phdr. 279a, R. 390a; οὐ δὴ θ., εἰ . . D. 2.23. Adv. -τῶς Pl. Lg. 633b; θαυμαστῶς ὡς σφόδρα Id. R. 331a: neut. pl. as Adv., Id. Smp. 192b; θαυμαστὰ ὡς S. Fr. 960, E. IA 943.

κάθημαι

3 sit still, sit quiet, ὕψι περ ἐν νεφέεσσι καθημένω Od. 16.264; σφοῖσιν ἐνὶ μεγάροισι καθήατο (for ἐκάθηντο) Il. 11.76; ἐν πένθεϊ μεγάλῳ κατῆστο Hdt. 1.46; μετὰ κόπον κ. rest after labour, S. Fr. 479.3: and, in bad sense, sit doing nothing, lie idle, Il. 24.403, Hdt. 3.134; of an army, Id. 9.56, Th. 4.124; of a boatʼs crew, PCair.Zen. 107.6 (iii B.C.); οὐδὲν ποιοῦντες ἐνθάδε καθήμεθα, μέλλοντες ἀεί D. 11.17, cf. 2.23, S. Fr. 142.20, etc.; also, of an army, to have its quarters, be encamped, περὶ τὰς Ἀχαρνάς Th. 2.20, cf. 101; ἐχθρῶν ὑπʼ αὐτοῖς τείχεσιν καθημένων E. Ph. 752.

μήτις

4 μή τί γε let alone, much less, οὐδὲ στρατιώτης οὗτός γε οὐδενός ἐστιν ἄξιος, μή τί γε τῶν ἄλλων ἡγεμών D. 21.148, cf. 19.137; later, not to mention, οὐκ οἴδατε ὅτι ἀγγέλους κρινοῦμεν; μήτι γε βιωτικά 1 Ep.Cor. 6.3: with a word between, ὡς . . δώσοντι δίκην, μή τι ποιήσαντί γε D. 8.27; also μή τι δή Plb. 12.8.6; μή τί γε δή, οὐκ ἔνι οὐδὲ τοῖς φίλοις . . , μή τί γε δὴ τοῖς θεοῖς D. 2.23; also μητιγοῦν Ael. VH 12.9; μή τι δή γε Phld. Rh. 1.261 S., al.

παραλείπω

2 neglect, E. Tr. 43, Ar. Ra. 1494, Av. 456 ( Pass.) ; τι τῶν τεταγμένων X. Cyr. 8.6.16 ; opportunities, duties, etc., D. 2.23, PHib. 1.82.21 (iii B. C.), etc. :— Pass., τὰ παραλειπόμενα omissions, deficiencies, Pl. R. 401e, cf. Lg. 772c, Arist. Pol. 1329b34 ; εἴ τις παραλείπεται [πρόσοδος] if the revenue is insufficient, Id. Rh. 1359b25, cf. X. Mem. 3.6.5.