Εἰδύλλια (1.49)

σίνομαι

I harm, hurt, do one harm or mischief, Hom., only in Od. (but v. infr. II, and cf. σίντης), of plunderers and marauders, οἵ σφεας σινέσκοντο, of the Cyclopes who used to plunder the Phaeacians, Od. 6.6; ὅτε μοι σίνοιτό γʼ ἑταίρους, of Scylla destroying Odysseus’ comrades, 12.114; εἰ δέ κε σίνηαι (sc. Ἠελίου βόας) 11.112, cf. ἀσινής; οὐ σινέσκετο καρπόν Hes. Fr. 117; in later Ep., ἀλώπηξ . . σινομένα τὰν τρώξιμον plundering the grapes, Theoc. 1.49; σ. ἔπαυλα καὶ . . ἄνδρας AP 6.262 ( Leon.), cf. A.R. 1.951, 1260, etc.; in Prose, pillage, waste a country, Hdt. 5.74, 6.97, 8.31; τὴν Μηδικήν X. Cyr. 5.5.4; waste, destroy the crops, Hdt. 1.17, 4.123; αἰ δέ κα σίνηται [τοὺς καρπούς], ἀποτεισάτω τὰ ἐπιτίμια ὁ σινόμενος GDI 5040.28 ( Crete), cf. Tab.Heracl. 1.129, X. Cyr. 3.3.15; ἐὰν ὑποζύγιον . . σίνηταί τι τῶν πέλας Pl. Lg. 936e.

τρώξιμος

σταφυλάν) eating-grapes, Theoc. 1.49, cf. Dig. 50.16.205: τρώξιμα, τά, vegetables eaten raw, Hp. Int. 30; λαχανοφαγίη τρωξίμων πολλῶν ib. 34, cf. PTeb. 213 (ii B. C.), 117.74 (i B. C.).