Εἰδύλλια (1.47)

αἱμασιά

wall of dry stones, αἱμασιάς τε λέγειν to lay walls, Od. 18.359; αἱ. λέξοντες 24.224, cf. Hdt. 2.69, Theoc. 7.22; αἱ. ἐγγεγλυμμένη τύποισι Hdt. 2.138: of the walls of a city or fortress, Id. 1.180, 191, Th. 4.43; αἱ. περιοικοδομῆσαι D. 55.11; ἐφʼ αἱμασιῇσιν ἥμενος Theoc. 1.47, cf. IG 12(3).248 ( Anaphe).

ὀλίγος

little, small, freq. in Hom., rarer later, opp. μέγας, σάκος Il. 14.376 ; κῦμα Od. 10.94, etc. ; ὀλίγῃ ὀπί with small, low voice, 14.492 ; of stature, 9.515 ; ὀ. κῶρος Theoc. 1.47 ; οὐκ ὀλίγης αἷμα βοὸς κέχυται Call. Aet. Oxy. 2080.85 [Fr. 43.83 Pf.] ; of Space, ὀ. χῶρος Il. 10.161, etc. ; of Time, χρόνος 19.157, 23.418, Pi. N. 7.38, etc. ; ἐν βραχεῖ κὠλίγῳ χρόνῳ S. Fr. 646 (cf. IV. 3).

ὑγροφυής

soft, supple, παρθένος Sch. Theoc. 1.47. Adv. -ῶς, λυγίζεσθαι Aristaenet. 1.1.