ὑπεικτέος
ὑπεικτέος
ὑπεικτέος, ον,
verb. adj. from ὑπείκω
one must yield, Soph., Plat.
{ "content": "ὑπεικτέος\n ὑπεικτέος, ον,\n verb. adj. from ὑπείκω\n one must yield, Soph., Plat.", "key": "u(peikte/os" }