σπεύδω
σπεύδω, Ep. inf. σπευδέμεν Od. 24.324: fut. σπεύσω E. Med. 153 (lyr.), Ar. Eq. 926, etc.; Cret. σπευσίω SIG 527.42 (iii B.C.): aor. ἔσπευσα E. Supp. 161, Pl. Cri. 45c, etc.; Ep. σπεῦσα Od. 9.250; subj. σπεύσομεν, for -ωμεν, Il. 17.121: pf. ἔσπευκα Annuario 8/9.375 ( Perga, ii B.C.), Paus. 7.15.11:— Med., A. Ag. 151 (lyr.): fut. σπεύσομαι Il. 15.402:— Pass., pf. ἔσπευσμαι Luc. Am. 33, Gal. 12.895.