σιγάω
σιγάω, Dor. 2 sg. σιγῇς Ar. Ach. 778; Cyrenaic inf. σιγέν Berl.Sitzb. 1927.170; 1 sg. opt. σιγῷμ ( ι) E. Hipp. 336: fut. -ήσομαι S. OC 113, 980, E. Ba. 801, Ar. Av. 1684, etc.; later -ήσω AP 9.27 ( Arch. or Parmen.), D.Chr. 37.42, Charito 1.10: pf. σεσίγηκα Aeschin. 3.218:— Pass., fut. σιγηθήσομαι E. IT 1076; σεσιγήσομαι Pl. Ep. 311c: aor. ἐσιγήθην E. Supp. 298, Aeschin. 2.86: pf. σεσίγημαι (v. infr.): ( σιγή):—