σημεῖον
σημεῖον, τό, Ion. σημήϊον, Dor. σᾱμήϊον IG 12(3).452 ( Thera, iv B.C.), σᾱμεῖον IPE 12.352.25 ( Chersonesus, ii B.C.), IG 5(1).1390.16 ( Andania, i B.C.), σᾱμᾶον CIG 5168 ( Cyrene):—= σῆμα in all senses, and more common in Prose, but never in Hom. or Hes.: