πυκνός
πυκνός, ή, όν, poet. also πῠκῐνός, ή, όν, both forms in Ep. (v. infr.) and Lyr., Pi. O. 13.52 ( Sup.), B. Fr. 1; Aeol. πύκνος Sapph. 1.11, Alc. Supp. 14.9 ( πύκινος is dub. l. Id. 82); Trag. πυκνός, exc. S. in lyr., Aj. 1208, Ph. 854; πυκινός once in Com., Eub. 38 (s.v.l.): Lacon. Sup. πουκότατος is corrupt in Simm. 26.17:—