προσκυνέω
προσκυνέω, fut. -ήσω Hippon. 32 (tm.), Pl. R. 469a: aor. προσεκύνησα X. Cyr. 5.3.18; poet. προσέκῠσα Ar. Eq. 640, imper. πρόσκυσον ib. 156, S. Ph. 776, inf. -κύσαι ib. 657, part. -κύσας ib. 533, 1408 (troch.): pf. -κεκύνηκα LXX Ex. 32.8, OGI 196.2 ( Egypt, i B.C.):— Pass., pres. inf. προσκυνεῖσθαι E. Tr. 1021: aor. προσεκυνήθην Arr. An. 4.11.9:—