παντοκράτειρα
παντοκράτειρα [ κρᾰ], ἡ, pecul. fem. of παντοκράτωρ, Orph. H. 10.4, POxy. 1380.20 (ii A. D.).
{ "headword": "παντοκράτειρα", "urn": "urn:cite2:scaife-viewer:dictionaries.v1:lsj-n77642", "citations": [], "senses": [], "key": "pantokra/teira", "type": "main" }