οὐρανός
οὐρανός, ὁ, Dor. and Boeot. ὠρανός Alcm. 23.16, Theoc. 2.147, 5.144, Corinn. Supp. 2.79, Hymn.Is. 19; Aeol. ὄρανος ( ὀράνω Sapph. 37, 64, Alc. 34, but ὠράνω Sapph. 1.11 (s. v.l.), Alc. 17 (s. v.l.), and v. Οὐρανία): —never used in pl. by classical writers, v. Ι.4: (v. fin.):