νοέω
νοέω, Aeol. νόημι (q.v.): Ep. aor. 1 νόησα Il. 8.91; Ion. ἔνωσα ( ἐν-) Hdt. 1.86: pf. νενόηκα, Ion. νένωκα ( ἐν-) Id. 3.6; imper. νενόηθι Hilgard Excerpta e libris Herodiani 30:— Med., Ep. aor. νοήσατο Il. 10.501; part. νοησάμενος Alc. Supp. 7.6, νωσάμενος Thgn. 1298, Theoc. 25.263, Call. Fr. 345, etc.:— Pass. (mostly in med. sense), fut. νοηθήσομαι S.E. P. 2.175, Gal. UP 17.1: aor. ἐνοήθην Pl. Lg. 692c; also Ion. ( ἐπ-) Hdt. 3.122, 6.115: pf. νενόημαι, Ion. νένωμαι Anacr. 10, Hdt. 9.53, S. Fr. 182, Aëthlius 4: 3 sg. plpf. ἐνένωτο (in med. sense) Hdt. 1.77. Hdn.Gr. 2.253 cites νοῦνται from Democr. (v. infr.) and pf. Pass. νένοται. —The compds. with ἀπό, διά, ἐν, ἐπί, μετά, πρό are used chiefly in Med.:—