μάντις
μάντις, ὁ, gen. εως, Ion. ιος; voc. μάντῐ: pl., gen. μάντεων (written μαντειον IG 1(2).503); dat. μάντεσι Thgn. 545: also fem., acc. sg. μάντιδα δάφνην App.Anth. 6.122; nom. pl. μάντιδες Suid. s.v. Σίβυλλα:—