κλείς
κλείς, ἡ, gen. κλειδός; Att. acc. κλεῖν, v. infr. I.3, III, later κλεῖδα AP 6.306 (Aristo), Plu. Art. 9: pl. κλεῖδες, κλεῖδας, contr. κλεῖς, v. infr. III, dat. κλεισίν Pl. Ax. 371b:— Ion. κληΐς [ ῑ], κληῗδος, κληῗδα, etc. ( Hom. uses only the Ion. form):— Dor. κλᾱΐς, κλαΐδος [ ῐ] Simon. 23, Pi. P. 9.39; but acc. pl. κλᾱῗδας ib. 8.4; acc. κλαῖδα or κλᾷδα Call. Cer. 45; cf. κλᾴξ:— Aeol. κλᾶϊς ( κλαῖς cod.) · μοχλός, Hsch.; κλάϊς acc. κλάϊν Et.Gud. ap. Schaefer Greg.Cor. p.584: pl. κλᾷδες κλᾶδες cod.) · ζυγά, Hsch.:—old Att. κλῄς, κλῇδος, acc. κλῇδα E. Med. 212 (anap.), 661 (lyr.): κλείς and κλῄς in the same Att. Inscr., IG 2(2).1414.44 and 47. ( κλᾱϝῑς, cf. Lat. clavis, claudo.)