κατακλείω
κατακλείω, old Att. κατακλῄω Th. (v. infr.): a rare fut. κατακλιῶ dub. in Eup. 287, cf. Hero Bel. 107.13:— Med., aor. -εκλεισάμην X. Cyr. 7.2.5:— Pass., aor. -εκλῄσθην, -εκλείσθην (v. infr.); Ion. -εκληΐσθην Hdt. 2.128; Dor. -εκλᾴσθην Theoc. 7.84: pf. -κέκλῃμαι Ar. Pl. 206.