θρύπτω
θρύπτω, aor. 1 ἔθρυψα ( ἐν-) Hp. Mul. 1.75:— Pass. and Med., fut. θρυφθήσομαι Arr. An. 4.19.2; θρύψομαι Ar. (v. infr. II.2c), Luc. Symp. 4: aor. 1 ἐθρύφθην Arist. de An. 419b26, ( ὑπ-) dub. in AP 5.293.15 ( Agath.): aor. 2 ἐτρύφην [ῠ] ( δι-) Il. 3.363, ἐθρύβην Dsc. 5.123: pf. τέθρυμμαι Hp. Vict. 2.48: (akin to θραύω):—