εὐλαβέομαι
εὐλαβέομαι, impf. ηὐλαβούμην v.l. in E. Or. 748 (troch.), 1059, εὐλ- Aeschin. 1.25: fut. - ήσομαι Pl. R. 410a, Arist. EN 1127b6; also- ηθήσομαι LXX De. 2.4, al., D.L. 7.116, Gal. 5.249: aor. ηὐλαβήθην (or εὐλ-) Pl. Phd. 89c:—