ἐμπίμπλημι
ἐμπίμπλημι, Ion. 2 sg. pres. ἐμπιπλεῖς Hp. Morb. 2.14, part. -πιπλῶν ib. 12; 3 sg. ἐμπιπλέει Hdt. 7.39 (with vv.ll. -πιπλεῖ, -πιπλᾷ): 1 sg. impf. ἐνεπίμπλων D.C. 68.31: fut. -πλήσω Pl. Lg. 875c: aor. ἐνέπλησα, Ep. subj. ἐνιπλήσῃς Od. 19.117: pf. ἐμπέπληκα (v. infr.):—