ἔμπας
ἔμπας (A), Pi. P. 4.86, etc. (so always in Trag., exc. ἔμπᾰ S. Aj. 563): Ep. ἔμπης also in late Ion. prose, Aret. SA 2.8, SD 2.11: Dor. also ἔμπᾱν, Pi. P. 5.55, N. 6.4, 11.44; and ἔμπᾰ (v. supr.), Id. N. 4.36, Call. Epigr. 14:—