ἑλίσσω
ἑλίσσω or ἐλίσσω (the latter more freq. in codd. of Hom.), Att. ἑλίττω, Ep. inf. -έμεν Il. 23.309; Ion. εἰλίσσω or εἱλίσσω ( εἱ. is found in codd. of Hdt. (v. infr.), but κατ-ελίσσειν Hp. Acut.(Sp.) 37 (14), κατειλίξαι Id. Morb. 2.18, al.): fut. ἑλίξω E. Ph. 711: aor. εἴλιξα Pl. Ti. 73a ( εἵλ- codd., but κατ-ειλίξας IG 2(2).204.32); part. ἑλίξας Il. 23.466, Ion. εἰλίξας Hdt. 4.34:— Med., Il. 23.320: fut. ἑλίξομαι 17.728: aor. ἑλιξάμην 12.467, 17.283:— Pass., fut. ἑλιγήσομαι LXX Is. 34.4: aor.1 εἱλίχθην E. Or. 358; part. ἑλιχθείς Il. 12.74: pf. εἵλιγμαι Hes. Th. 791, ἐλήλιγμαι Paus. 10.17.12: plpf. εἵλικτο E. HF 927; Ion. 3 pl. εἱλίχατο Hdt. 7.90. —The Ion. form is found in Trag. (v. infr., codd. usu. εἱλ-; but τʼ εἰ. A. Pr. 138 (lyr., cod. Med.), cf. Ar. Ra. 1314, 1348 (cod. Rav.)), in IG l.c., and codd. of Pl. (as Ti. l.c., ἀν-ειλίττων Phlb. 15e); ἐπειλίξας is f.l. in D. 23.161. ( ϝελ-, ἐϝελ-, cf. εἴλω, ἐλελίζω ad fin.):—