ἄγαμαι
ἄγαμαι [ᾰ], 2 pl. ἄγασθε Od. 5.129, Ep. ἀγάασθε ib. 119; Ep. inf. ἀγάασθαι 16.203: impf. ἠγάμην Pl. R. 367e, X. Smp. 8.8, Ep. 2 pl. ἠγάασθε Od. 5.122: fut. Ep. ἀγάσσομαι Od. 4.181; later, ἀγασθήσομαι Them. Or. 27.337b, Themist. Ep. 8: aor. ἠγασάμην Hom. D. 18.204, Plu. Fab. 18, etc.; Ep. ἠγάσσατο or ἀγάσσατο Il. 3.181, 224; after Hom. the pass. ἠγάσθην prevails, Hes. Fr. 93.2, Sol. 33, etc. (Perh. cognate with ἀγα-, q.v.) [ ᾰγᾰμαι, but ἠγᾱασθε metri grat., Od. l.c.]