γῆ
γῆ, ἡ, occasionally in Hom., freq. in Hes., and the only form in Att. Prose for γαῖα: dual γαῖν A. Pers. 736: pl. rare, γαῖ Arist. Pr. 934b9, γέαι SIG 279.40 ( Zelea), etc., AP 9.430 ( Crin.): gen. γεῶν Hdt. 4.198, GDI 5755.14 ( Mylasa); γῶν BGU 993 iii 10 (ii B. C.): acc. γέας [ Democr.] 299, SIG 46.3 (Halic.), γᾶς PTeb. 6.31 (ii B. C.), Str. 2.5.26; Cypr. ζᾶς Inscr.Cypr. 135.30 H.: dat. pl. γέαις prob. in CIG 2693f9 ( Mylasa), LW 415.9 (ibid.):—