βρίθω
βρίθω [ῑ], Ep. subj. βρίθῃσι Od. 19.112: Ep. impf. βρῖθον 9.219: fut. βρίσω B. 9.47, Ep. inf. -έμεν h.Cer. 456: aor. ἔβρῑσα Il. 12.346, etc.: pf. βέβρῑθα 16.384, Hp. Mul. 2.133, E. El. 305: plpf. βεβρίθει Od. 16.474:— Pass. (v. infr.):—