βλήμενος
βλήμενος, v. sub βάλλω. βλῆναι· ἀληθεῖς, Hsch.
{ "headword": "βλήμενος", "urn": "urn:cite2:scaife-viewer:dictionaries.v1:lsj-n20114", "citations": [], "senses": [], "key": "blh/menos", "type": "main" }