χλαμύδιον
χλαμύδιον [ῠ], τό,
Dim. of χλαμύς, [ short mantle,] Men. 442 (troch.), PCair.Zen. 609.4 (iii B. C.), D.S. 19.9, Plu. Rom. 8, etc.; worn by ἔφηβοι, πρὶν ἐγγραφῆναι καὶ λαβεῖν τὸ χ. Antid.2.2, cf. Teles p.42H.