χεῖλος
χεῖλος ( Dor. χῆλος Cerc. 1.5, Aeol. χέλλος Choerob. in An.Ox. 2.278), εος, τό: pl., gen. χειλῶν Arist. HA 492b26; χειλέων Herod. 3.4, LXX Pr. 12.13, al., Plu. Cat.Ma. 12, v.l. in D.H. Comp. 14: poet. dat. χείλεσσι (v. infr.):—