φρίσσω
φρίσσω, Att. φρίττω Pl. R. 387c: fut. φρίξω Gal. 13.365: aor. ἔφριξα Il. 13.339, etc.: pf. πέφρῑκα 11.383, etc.; poet. part. πεφρίκοντες Pi. P. 4.183: plpf. ἐπεφρίκει Plu. Ad. princ. ind. 2.781e, Alciphr. 1.1:— Med., aor. 1 ἐφριξάμην f.l. in Polyaen. 4.6.7. [ ῑ by nature, hence to be accented φρῖσσον in Hes. Sc. 171, φρῖξαι S. El. 1408 (lyr.)]:—