φθείρω
φθείρω, Aeol. φθέρρω Hdn.Gr. 2.303, al.; Arc. φθήρω IG 5(2).6.17 ( Tegea, iv B. C.): Ion. impf. φθείρεσκε ( δια-) Hdt. 1.36: fut. φθερῶ X. HG 7.2.11, ( δια-) A. Ag. 1266, etc.; Ion. φθερέω ( δια-) Hdt. 5.51; Ep. φθέρσω ( δια-) Il. 13.625: aor. 1 ἔφθειρα A. Pers. 244 (troch.), X. HG 7.2.4; poet. ἔφθερσα Lyc. 1402; Arc. 3 sg. opt. (?) φθέραι IG 5(2).6.8 ( Tegea, iv B. C.): pf. ἔφθαρκα Din. 1.64, ( δι-) E. Med. 226; Arc. part. ἐφθορκώς IG 5(2).6.10 ( Tegea, iv B. C.): — Med., fut. φθεροῦμαι (in pass. sense) S. OT 272, E. Andr. 708, Th. 7.48; Ion. φθερέομαι ( δια-) Hdt. 8.108 (v.l. δια-φθαρέεται), 9.42 (vv. ll. δια-φθαρέονται, δια-φθορεῦνται); later φθαροῦμαι Archig. ap. Orib. 8.23.5:— Pass., fut. φθᾰρήσομαι Hp. VM 13, Arist. Metaph. 1066b30, Epicur. Ep. 1p.7U., ( δια-) E. Hec. 802, etc., Dor. -ησοῦμαι Ti.Locr. 94d: aor. ἐφθάρην [ᾰ] S. OT 1502, Th. 7.13, Pl. Lg. 708c; poet. 3 pl. ἔφθαρεν Pi. P. 3.36: also part. κατα-φθερείς Epich. 35.13: pf. ἔφθαρμαι S. El. 765, 3 pl. ἐφθάραται Th. 3.13; inf. ἐφθάρθαι Arist. Metaph. 1021b27, ( δι-) Is. 9.37, Aeol. ἔφθορθαι Eust. 790.8: plpf. 3 pl. ἐφθάρατο App. BC 3.15, ( δι-) Hdt. 8.90. The compd. διαφθείρω is much more freq. than the simple Verb:—