τοιοῦτος
τοιοῦτος, αύτη, οῦτο, Att. also -οῦτον Th. 7.21, Pl. Hp.Ma. 281b, etc., which is the Ep. form (v. Od. 7.309, 13.330), and seems to prevail in Hdt. ( 2.5, 150, 3.27, 85, 5.106 (v. l.), 7.103), ( Gem. 2.20, al.), etc., while we find τοιοῦτο in A. Pr. 801, Ag. 315, Ar. Ra. 1399 cod. Rav., Men. Sam. 160, Pk. 236, v.l. in Th. 7.86: both forms occur in Pap., τοιοῦτον PAmh. 2.29.17 (iii B. C.), UPZ 146.8, 32 (ii B. C.), Phld. Rh. 1.249, 2.270 S., Ir. p.33 W.; τοιοῦτο PEnteux. 27.8 (iii B. C.), PCair.Zen. 379.8, 482.13 (iii B. C.), Phld. Ir. p.42 W., Rh. 2.243 S. (citing Metrod.):— Aeol. τέουτος Lyr.Adesp. 51 (cod. A Heph.); fem. τεαύτα Sapph. Supp. 13.4, Alc. Supp. 8.5, 25.10:—