τίλλω
τίλλω, Il. 22.78, etc.: fut. τῐλῶ ( ἀπο-) Cratin. 123, ( παρα-) Ar. Eq. 373: aor. ἔτῑλα Theoc. 3.21, ( ἀπ-) Ar. Lys. 578. Fr. 686: pf. τέτιλκα PCair.Zen. 782 ( b.). 121 (iii B.C.):— Med., Ep. impf. τιλλέσθην Il. 24.711: fut. τῐλοῦμαι ( παρα-) Men. 363.5:— Pass., aor. ἐτίλθην Ar. Nu. 1083: 2 aor. ἐτίλην [ῐ] LXX Da. 7.4; 3 sg. imper. τιλήτωι PFay. 131.18 (iii/iv A.D.); part. τειλείς (i.e. τιλ-) PFlor. 322.36 (iii A.D.): pf. τέτιλμαι LXX Is. 18.7, ( ἐκ-) Anacr. 21.10, ( ἀπο-) Anaxil. 22.20, ( παρα-) Ar. Ra. 516:—