τάλας
τάλας (v. sub fin.), τάλαινα, τάλαν (fem. τάλας Ar. Th. 1038): gen. ᾰνος, αίνης, ανος, also dat. τάλαντι Hippon. 12: voc. τάλαν, masc. in Od. 18.327, 19.68, Thgn. 512, etc., fem. in Ar. Ra. 559, al. ( Adv. acc. to A.D. Adv. 160.11, Hdn.Gr. 2.12, al.): Aeol. nom. τάλαις Choerob. in Theod. 1.126 H.: ( *τλάω):—