Συράκουσαι
Συράκουσαι [ ᾱ], αἱ,
Adj. Σῠρᾱκόσιος, α, ον, Syracusan, and as Subst. a Syracusan, BMus.Cat.Coins Sicily p.145, Th. l.c., IG 12(9).1187.15 ( Euboea, iii B.C.), etc.; Ion. and poet. Σῠρηκόσιος Hdt. 7.154, AP 5.191 ( Mel.), Nonn. D. 6.354; a form Σῠρακόσσιος Hdn.Gr. 1.120; Σῠρακούσιος Pl. Ep. 326b (s.v.l.); Συρρακούσιος v.l. in Lib. Or. 12.36, cf. Choerob. in Theod. 2.242, al.; fem. Σῠρᾰκοσσίς, γλῶσσα Nonn. D. 9.22:—