συνοχίτης
συνοχίτης [ ῑ], ὁ, or συνοχ-ῖτις, ἡ, a precious stone, Plin. HN 37.192.
{ "headword": "συνοχίτης", "urn": "urn:cite2:scaife-viewer:dictionaries.v1:lsj-n100925", "citations": [], "senses": [], "key": "sunoxi/ths", "type": "main" }