suus
suus
(suae, monosyl., T.; gen plur. suūm, T.), pron
poss. 3d pers.
{
"headword": "suus",
"urn": "urn:cite2:scaife-viewer:dictionaries.v1:elementary-latin-n16038",
"key": "suus",
"senses": [
{
"label": "0",
"definition": "",
"urn": "urn:cite2:scaife-viewer:dictionaries.v1:elementary-latin-n16038-n16038.0",
"children": [
{
"label": "I",
"definition": "I. In gen.",
"urn": "urn:cite2:scaife-viewer:dictionaries.v1:elementary-latin-n16038-n16038.0-n16038.1",
"children": [
{
"label": "A",
"definition": "A. With reflex reference, \n of oneself, belonging to oneself, his own, her own, his, her, its, their\n .—Referring to a subst. expressed or understood, in any\n gender or case: Caesar copias suas divisit, \n his\n , Cs.: in suā sententiā\n perseverat, Cs.: anteposuit suam salutem\n meae: suos parentes reperire, T.: omne\n animal et se ipsum et omnīs partīs suas diligit, \n its\n : (legiones) si consulem suum reliquerunt, \n their\n : naves cum suis oneribus, \n with their several cargoes\n , L.: suae causae confidere: hunc sui cives e\n civitate eiecerunt, \n was exiled by his fellow-citizens\n : ipsum suo nomine diligere, \n for his own sake\n : suis flammis delete Fidenas, i. e. \n the flames kindled by the Fidenates\n , L.: (Siculis ereptae sunt) suae leges:\n Scipio suas res Syracusanis restituit, L.: inimicissimus\n suus: Clodius, suus atque illius familiaris, Cs.: diffidens rebus suis: Caesar, primum suo deinde omnium ex conspectu\n remotis equis, etc., Cs.: doloris sui de me\n declarandi potestas.—Rarely with a subj\n \n clause\n as antecedent: secutum suā sponte est, ut, etc., \n of course\n , L.—Without a grammatical antecedent, \n one's, one's own\n : si quidem est atrocius, patriae parentem quam suum\n occidere: in suā civitate vivere: levius est sua decreta tollere quam\n aliorum, L.—Referring to an antecedent determined by\n the context, and conceived as authority for the statement, or as entertaining the\n thought, \n his, her, its, their\n : (Clodius) Caesaris potentiam suam esse dicebat: hostes\n viderunt . . . suorum tormentorum usum spatio propinquitatis interire,\n Cs.: ne ea quae rei p. causā egerit\n (Pompeius) in suam (i. e. Caesaris) contumeliam vertat, Cs.:\n mulieres viros orantes, ne parricidio macularent partūs\n suos (i. e. mulierum), L.—",
"urn": "urn:cite2:scaife-viewer:dictionaries.v1:elementary-latin-n16038-n16038.0-n16038.1-n16038.2",
"children": []
},
{
"label": "B",
"definition": "B. Without reflex reference, \n his, her, its, their\n .—To avoid ambiguity: petunt rationes illius (Catilinae), ut orbetur\n auxilio res p., ut minuatur contra suum furorem imperatorum copia (for eius, which might\n be referred to res p.).—For emphasis, instead of eius, \n own, peculiar\n : mira erant in civitatibus ipsorum furta Graecorum quae\n magistratūs sui fecerant, \n their own magistrates\n .—Rarely for eius without emphasis (poet. or late): Cimon incidit in\n eandem invidiam quam pater suus, N.: Ipse sub Esquiliis,\n ubi erat sua regia Concidit, O.",
"urn": "urn:cite2:scaife-viewer:dictionaries.v1:elementary-latin-n16038-n16038.0-n16038.1-n16038.3",
"children": []
}
]
},
{
"label": "II",
"definition": "II. Esp.",
"urn": "urn:cite2:scaife-viewer:dictionaries.v1:elementary-latin-n16038-n16038.0-n16038.4",
"children": [
{
"label": "A",
"definition": "A. Plur\n \n m\n . as subst., of intimates or partisans, \n one's people, their own friends\n : Cupio abducere ut reddam suis, \n to her family\n , T.: mulier praecepit suis, omnia Caelio\n pollicerentur, \n her slaves\n : vellem hanc contemptionem pecuniae suis\n reliquisset, \n to his posterity\n : naviculam conscendit cum paucis suis, \n a few of his followers\n , Cs.: inprimis inter suos nobilis, \n his associates\n : subsidio suorum proelium restituere, \n comrades\n , L.: bestias ad opem suis ferendam\n avertas, \n their young\n , L.— Sing\n \n f., a sweetheart, mistress\n : illam suam suas res sibi habere\n iussit.—Sing. and plur\n \n n., one's own things, one's property\n : ad suum pervenire: sui nihil deperdere,\n Cs.: meum mihi placebat, illi suum, \n his own work\n : expendere quid quisque habeat sui, \n what peculiarities\n : tibi omnia sua tradere, \n all he had\n : se suaque transvehere, \n their baggage\n , L.: Aliena melius diiudicare Quam sua, \n their own business\n , T.—",
"urn": "urn:cite2:scaife-viewer:dictionaries.v1:elementary-latin-n16038-n16038.0-n16038.4-n16038.5",
"children": []
},
{
"label": "B",
"definition": "B. Predicative uses, \n under one's own control, self-possessed, composed\n : semper esse in disputando suus: Vix sua, vix sanae compos\n Mentis, O.—In gen., \n under one's control, his property, his own\n : causam dicere aurum quā re sit suum,\n T.: qui suam rem nullam habent, \n nothing of their own\n : ut (Caesar) magnam partem Italiae suam fecerit, \n has made subject\n , Cs.: exercitum senatūs populique\n R. esse, non suum: ne quis quem civitatis mutandae causā suum\n faceret, \n made any one his slave\n , L.: eduxit mater pro suā, \n as her own\n , T.: arbitrantur Suam Thaidem esse, \n devoted to them\n , T.: Vota suos habuere deos, \n had the gods on their side\n , O.—",
"urn": "urn:cite2:scaife-viewer:dictionaries.v1:elementary-latin-n16038-n16038.0-n16038.4-n16038.6",
"children": []
},
{
"label": "C.",
"definition": "",
"urn": "urn:cite2:scaife-viewer:dictionaries.v1:elementary-latin-n16038-n16038.0-n16038.4-n16038.7",
"children": []
},
{
"label": "D",
"definition": "D. Praegn., \n characteristic, peculiar\n voluptatem suis se finibus tenere iubeamus, \n within the limits assigned to it.—Intrinsic, original\n . (Platoni) duo placet esse motūs, unum suum, alterum externum, etc.—\n Private\n : in suis rebus luxuriosus militibus agros ex suis\n possessionibus pollicetur, i. e. \n his private property\n , Cs.—\n Just, due, appropriate\n : imperatori exercituique honos suus redditus, \n due to them\n , L.: is mensibus suis dimisit legionem,\n i. e. \n in which each soldier's term ended\n , L.: suo iure, \n by his own right\n : lacrimae sua verba sequuntur, i. e. \n appropriate\n (to tears), O.—\n Own, peculiar, exclusive, special\n : mentio inlata est, rem suo proprio magistratu\n egere, i. e. \n a special officer\n , L.: ni suo proprio eum proelio equites\n exceptum tenuissent, i. e. \n in which they alone fought\n , L.: quae est ei (animo) natura? Propria, puto,\n et sua: equitem suo alienoque Marte pugnare, i. e. \n both as cavalry and as infantry\n , L.: Miraturque (arbos) novas frondes et non sua\n poma (of engrafted fruit), V.—\n Own, devoted, friendly, dear\n : habere suos consules, \n after his own heart\n : conlegit ipse se contra suum Clodium, \n his dear Clodius.—Own, chosen by himself, favorable, advantageous\n : suo loco pugnam facere, S.: suis locis bellum in hiemem ducere, Cs.: numquam nostris locis laboravimus, L.: suam occasionem hosti dare, L.: aestuque suo Locros traiecit, \n a favorable tide\n , L.: Ventis ire non suis, H.—\n Proper, right, regular, normal\n : si suum numerum naves haberent, \n their regular complement\n : numerum non habet illa (ratis) suum, \n its full number\n , O.: cum suo iusto equitatu,\n L.: cessit e vitā suo magis quam\n suorum civium tempore, \n the right time for himself\n : sua tempora exspectare, L.—\n Own, independent\n : ut suae leges, sui magistratūs Capuae\n essent, L.: in suā potestate sunt, suo\n iure utuntur.—",
"urn": "urn:cite2:scaife-viewer:dictionaries.v1:elementary-latin-n16038-n16038.0-n16038.4-n16038.8",
"children": []
},
{
"label": "E",
"definition": "E. In particular connections, strengthened by \n ipse\n (agreeing with the antecedent): valet ipsum (ingenium eius) suis viribus, \n by its own strength\n : legio Martia non ipsa suis decretis hostem iudicavit\n Antonium?\n \n by its own resolutions\n : suāmet ipsae fraude omnes interierunt,\n L.: alios sua ipsos invidia interemit,\n L. —Distributively, with \n quisque, each . . . his own, severally . . . their own\n : suum quisque noscat ingenium, \n let every man understand his own mind\n : celeriter ad suos quisque ordines rediit,\n Cs.: ut omnes in suis quisque centuriis\n primā luce adessent, \n each in his own centuria\n , L.: sua cuiusque animantis natura est: ne suus\n cuique domi hostis esset, L.: trahit sua\n quemque voluptas, V.: in tribuendo suum\n cuique: clarissimorum suae cuiusque gentis virorum mors, L.:\n hospitibus quisque suis scribebant,\n L.—With \n quisque\n in the same case (by attraction): in sensibus sui cuiusque generis iudicium (i.\n e. suum cuiusque generis iudicium): equites suae cuique parti post principia conlocat\n (i. e. equites suos cuique parti), L.: pecunia, quae suo\n quoque anno penderetur (i. e. suo quaeque anno), \n each instalment in the year when due\n , L.—With \n uterque\n , distributively (of two subjects): suas uterque legiones reducit in castra,\n Cs.: cum sui utrosque adhortarentur,\n L.—Strengthened by \n sibi, own\n (colloq.): Suo sibi gladio hunc iugulo, \n his own sword\n , T.; cf. idem lege sibi suā curationem petet, \n for himself\n .—Strengthened by \n unius\n : ut sua unius in his gratia esset, \n that the credit of it should belong to him alone\n , L.: qui de suā unius\n sententiā omnia gerat, L.—With a\n pron, \n of his, of hers, of theirs\n : postulat ut ad hanc suam praedam adiutores vos\n profiteamini, \n to this booty of his\n : cum illo suo pari: nullo suo merito, \n from no fault of theirs\n , L.—With an adj. (suus usu. emphatic,\n preceding the adj.): suis amplissimis fortunis: simili ratione Pompeius in\n suis veteribus castris consedit, Cs.: propter summam suam\n humanitatem: in illo ardenti tribunatu suo.—For the gen\n \n obj\n . (rare): neque cuiquam mortalium iniuriae suae parvae videntur (i. e. sibi\n inlatae), S.: te a cognitione suā reppulerunt\n (i. e. a se cognoscendo).—Abl\n \n sing. fem\n ., with \n refert or interest\n , for gen. of the \n pers. pron\n : neminem esse qui quo modo se habeat nihil suā\n censeat interesse; see intersum, rēfert.—Strengthened\n by the suffix \n -pte\n (affixed to suā or suo; never with \n ipse\n ): ferri suopte pondere: locus suāpte naturā infestus,\n L. —Strengthened by the suffix \n -met\n (affixed to sua, sui, suo, suā, suos and suis; usu. followed by \n ipse\n ): suomet ipsi more, S.: intra suamet ipsum\n moenia, L.: suosmet ipsi cives,\n L.",
"urn": "urn:cite2:scaife-viewer:dictionaries.v1:elementary-latin-n16038-n16038.0-n16038.4-n16038.9",
"children": []
}
]
}
]
}
],
"type": "main"
}