urn:cts:greekLit:tlg0012.tlg002.perseus-grc2:20.8 (line)

γέλως

laughter, γέλῳ ἔκθανον Od. 18.100; γέλω . . παρέχουσαι 20.8; ἄσβεστον γέλω (v.l. γέλον) ὦρσεν ib. 346; ἄσβεστος δʼ ἄρʼ ἐνῶρτο γέλως . . θεοῖσι Il. 1.599; γέλων δʼ ἑτάροισιν ἔτευχε Od. 18.350; γέλων δʼ ἔθηκε συνδείπνοις E. Ion 1172; γέλωτα ποιεῖν, μηχανᾶσθαι, κινεῖν, X. Cyr. 2.2.11 and 14, Smp. 1.14; παρασκευάζειν Pl. Lg. 669d; γέλων ξυντιθέναι, γέλωτα ἄγειν, S. Aj. 303, 382; γ. ἔχει τινά Od. 8.344; γ. ἂν γίγνοιτο Pl. Plt. 295e; γέλωτος καταρραγέντος Ath. 5.211c (so in Act., πολλοὺς κατέρρηξεν ἡμῶν γέλωτας Hippoloch.ib. 130c); κατασχεῖν γέλωτα X. Cyr. 2.2.5, etc.; οὐ γέλωτα δεῖ σʼ ὀφλεῖν E. Med. 404, cf. Ar. Fr. 898; ἐπὶ γέλωτι to provoke laughter, Hdt. 9.82, Ar. Ra. 405; γέλωτος ἄξια ridiculous, E. Heracl. 507; ἅμα or σὺν γέλωτι, Pl. Lg. 789d, X. An. 1.2.18; μετὰ γέλωτος Antiph. 144.6; ἐν γέλωτι προφέρειν in joke, Plu. Sanit. 2.124d; πολὺς γ. loud laughter, X. Cyr. 2.3.18, etc. ( πλατὺς γ., which Thom.Mag. p.293 R. recommends, is not classical); μέγιστος, ἰσχυρὸς γ., Pl. Plt. l.c., R. 388c; Σαρδόνιος γ. (v. Σαρδόνιος) ; Αἰάντειος γ. a maniacʼs laugh, Diogenian. 1.17.

εὐφροσύνη

mirth, merriment, γέλω τε καὶ εὐφροσύνην παρέχουσαι Od. 20.8, cf. 10.465, etc.; esp. of a banquet, good cheer, festivity, οὐ . . τί φημι χαριέστερον εἶναι ἢ ὅτʼ ἐϋφροσύνη μὲν ἔχῃ κατὰ δῆμον ἅπαντα κτλ. 9.6, cf. h.Merc. 449, 482, etc.; κρατὴρ μεστὸς ἐϋφροσύνης Xenoph. 1.4: pl., σφισι θυμὸς αἰὲν ἐϋφροσύνῃσιν ἰαίνεται is cheered with glad thoughts, Od. 6.156; festivities, A. Pr. 539, E. Ba. 377 (both lyr.), etc.: chiefly poet., used by X. Cyr. 8.1.32, Ages. 9.4 (pl.): in sg., Id. Cyr. 3.3.7, Pl. Ti. 80b; ἡ χαρὰ καὶ ἡ εὐ. Epicur. Fr. 2: also in later Prose, LXX Ge. 31.27, al., Act.Ap. 2.28, Diogenian. Epicur. 4.50, PLips. 119 ii 1 (iii A. D.), etc.; εὐ. ψυχῆς οἶνος πινόμενος LXX Si. 34.28 ( 31.36).

παρέχω

3 afford, cause, φιλότητα, ἀρετήν, γέλω τε καὶ εὐφροσύνην, 3.354, Od. 18.133, 20.8 ; ὀνίαις Alc. 88 ; π. εἰράναν τισί Pi. P. 9.23 ; ὕμνον Id. N. 6.33 ; αἶσαν Id. O. 6.102 ; Σάρδεσι πένθος A. Pers. 322 ; τύχην, φρίκην, S. OT 53, 1306 (anap.); χάριν, εὔνοιαν, Id. OC 1498 (lvr.), Tr. 708 ; ὄχλον, πρήγματα π., Hdt. 1.86, al. (v. πρᾶγμα) ; πόνον Alc. 19, Hdt. 1.177 ; ἔργον Ar. Nu. 523 ; π. εὔνοιαν εἴς τινα Antipho 5.76 ; αἴσθησιν παρέχει τινός enables one to observe a thing, Th. 2.50 ; but αἴσθησιν π., abs., it causes remark, is perceived, Id. 3.22, X. An. 4.6.13 ; πενία ἀνάγκῃ τὴν τόλμαν π. Th. 3.45 ; ὑφειμένου δόξαν π., = ὑφειμένῳ ἐοικέναι, Plu. Sanit. 2.131a.

γέλως

γέλως ὁ [γελάω.] Dat. γέλῳ Od. 18.100. Acc. γέλω Od. 18.350, Od. 20.8, 346. Laughter Il. 1.599: = Od. 8.326, Od. 8.343, 344, Od. 18.100, 350, Od. 20.8, 346.

γέλως

γέλως ὁ [γελάω.] Dat. γέλῳ Od. 18.100. Acc. γέλω Od. 18.350, Od. 20.8, 346. Laughter Il. 1.599: = Od. 8.326, Od. 8.343, 344, Od. 18.100, 350, Od. 20.8, 346.

εὐφροσύνη

εὐφροσύνη ἐϋφροσύνη -ης, ἡ [εὔφρων.] Gladness, happiness, joy, mirth, merriment Od. 9.6, Od. 10.465, Od. 20.8, Od. 23.52. In pl. in sim. sense: θυμός σθισιν ἐϋφροσύνῃσιν ἰαίνεται Od. 6.156.

παρέχω

παρέχω [παρ-, παρα- 2.] 3 sing. subj. πᾱρέχῃ (παρσέχῃ) Od. 19.113. Fut. παρέξω Od. 8.39, Od. 18.317. 3 sing. παρέξει Il. 23.835. 3 sing. aor. subj. παράσχῃ Il. 3.354 : Od. 15.55. Infin. παρασχέμεν Il. 19.140, 147. παρασχεῖν Od. 6.28. 1 To furnish, provide, supply, present, give, grant : δῶρα Il. 19.140, 147. Cf. Il. 18.556, Il. 23.835 : ἀρετήν Od. 18.133. Cf. Od. 4.89, Od. 6.28, Od. 8.39, Od. 14.250, Od. 15.490, Od. 18.317, 360, Od. 19.113, Od. 20.8. 2 To afford, show, manifest : φιλότητα Il. 3.354 : Od. 15.55.