urn:cts:greekLit:tlg0012.tlg002.perseus-grc2:20.269 (line)
urn:cts:greekLit:tlg0012.tlg002.perseus-grc2:20.269
Descendant Count: 1
REF: 20.269
Τηλέμαχον θαύμαζον, ὃ θαρσαλέως ἀγόρευε.
Metadata
{}Tokens
| Value | Word Value | Subref Value | Position | Index | VE Ref | Space After | Alignments |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Τηλέμαχον | Τηλέμαχον | Τηλέμαχον[1] | 1 | 73033 | 20.269.t1 | True | Odyssey Sentence Alignment (Crane) |
| θαύμαζον, | θαύμαζον | θαύμαζον[1] | 2 | 73034 | 20.269.t2 | True | |
| ὃ | ὃ | ὃ[1] | 3 | 73035 | 20.269.t3 | True | |
| θαρσαλέως | θαρσαλέως | θαρσαλέως[1] | 4 | 73036 | 20.269.t4 | True | |
| ἀγόρευε. | ἀγόρευε | ἀγόρευε[1] | 5 | 73037 | 20.269.t5 | True |
Dictionary Citations
cunliffe_lex
θαρσαλέως [adv. fr. θαρσαλέος.] 1 Boldly, confidently: ἀγόρευεν Od. 1.382 = Od. 18.411 = Od. 20.269. Cf. Od. 1.385. 2 Too boldly or confidently: ἀγορεύεις Od. 18.330 = 390.
θαυμάζω [θαῦμα.] 3 pl. pa. iterative θαυμάζεσκον Od. 19.229. 3 sing. fut. in mid. form θαυμάσσεται Il. 18.467. (ἀπο-.) 1 To wonder, marvel, to feel or be struck with wonder, astonishment or admiration: γυναῖκες ἱστάμεναι θαύμαζον Il. 18.496. Cf. Il. 24.394: θαύμαζεν ὁ γεραιός Od. 3.373. Cf. Od. 4.44, Od. 7.145, Od. 8.265, Od. 13.157, Od. 16.203. With dependent clause: θαυμάζομεν οἷον ἐτύχθη Il. 2.320. 2 To wonder or marvel at, look upon with wonder or eager curiousity: πτόλεμόν τε μάχην τε Il. 13.11. Cf. Il. 10.12, Il. 18.467: λιμένας καὶ νῆας Od. 7.43. Cf. Od. 1.382 = Od. 18.411 = Od. 20.269, Od. 4.655, Od. 9.153, Od. 19.229, Od. 24.370. With infin.: οἷον θαυμάζομεν (impf.) Ἕκτορα αἰχμητὴν ἔμεναι (thinking that he was . . .) Il. 5.601. To look upon or behold (a person) with respectful wonder and admiration: Πρίαμος θαύμαζʼ Ἀχιλῆα Il. 24.629. Cf. Il. 24.631: Od. 8.459.