urn:cts:greekLit:tlg0012.tlg002.perseus-grc2:20.161 (line)

urn:cts:greekLit:tlg0012.tlg002.perseus-grc2:20.161
Descendant Count: 1
REF: 20.161
εὖ καὶ ἐπισταμένως κέασαν ξύλα, ταὶ δὲ γυναῖκες
PREV (urn:cts:greekLit:tlg0012.tlg002.perseus-grc2:20.160)
NEXT (urn:cts:greekLit:tlg0012.tlg002.perseus-grc2:20.162)

Metadata

{}

Tokens

Value Word Value Subref Value Position Index VE Ref Space After Alignments
εὖ εὖ εὖ[1] 1 72267 20.161.t1 True Odyssey Sentence Alignment (Crane)
καὶ καὶ καὶ[1] 2 72268 20.161.t2 True
ἐπισταμένως ἐπισταμένως ἐπισταμένως[1] 3 72269 20.161.t3 True
κέασαν κέασαν κέασαν[1] 4 72270 20.161.t4 True
ξύλα, ξύλα ξύλα[1] 5 72271 20.161.t5 True
ταὶ ταὶ ταὶ[1] 6 72272 20.161.t6 True
δὲ δὲ δὲ[1] 7 72273 20.161.t7 True
γυναῖκες γυναῖκες γυναῖκες[1] 8 72274 20.161.t8 True

Dictionary Citations

LSJ

ἐπίσταμαι
2 Adv. ἐπιστᾰμένως skilfully, expertly, 7.317, Hes. Th. 87, etc.; εὖ καὶ ἐ. Il. 10.265, Od. 20.161, Hes. Op. 107; ἐ. πίνειν Thgn. 212; also in Prose, X. Cyr. 1.1.3, A.D. Adv. 146.7, Vett.Val. 298.2: c. inf., with knowledge how to . . , Epicur. Nat. 14.4. (Since ἐφίστημι τὸν νοῦν is used in the sense of ἐπίσταμαι, attend, observe, it is prob. that ἐπίσταμαι is merely an old med. form of ἐφίστημι, cf. Arist. Ph. 247b11 τῷ γὰρ ἠρεμῆσαι καὶ στῆναι τὴν διάνοιαν ἐπίστασθαι . . λέγομεν, and v. ἐπίστασις II.2.)
εὖ
I well, thoroughly, competently, εὖ μέν τις δόρυ θηξάσθω, εὖ δʼ ἀσπίδα θέσθω Il. 2.382; εὖ καὶ ἐπισταμένως κέασαν ξύλα Od. 20.161; τὴν πόλιν κοσμέων καλῶς τε καὶ εὖ Hdt. 1.59; τὸ πρᾶγμα βασανίσας καλῶς τε καὶ εὖ Pl. Euthd. 307b, etc.; τόξων ἐῢ εἰδώς cunning with the bow, Il. 2.718, etc.; εὖ τόδʼ ἴσθι A. Pers. 173 (troch.); εὖ γὰρ σαφῶς τόδʼ ἴστε ib. 784; εὖ οἶδʼ ὅτι parenthetic in colloquial speech, σὺ γὰρ εὖ οἶδʼ ὅτι οὐ πράγματʼ ᾄσει Ar. Pax 1296, cf. D. 14.2, etc.; εὖ οἶδα, in answers, Dioxipp. 4; εὖ μήδεο consider well, Il. 2.360; εὖ λέγεις well spoken ! Pl. Ap. 24e, cf. D. 5.2, etc.: with λέγω omitted, οὐδὲ τοῦτʼ εὖ Ἐρατοσθένης Str. 1.3.1.
κεάζω
split, cleave wood, κέασε ξύλα νηλέϊ χαλκῷ Od. 14.418; κέασαν ξύλα 20.161; ξύλα . . νέον κεκεασμένα χαλκῷ 18.309, cf. Hp. Mul. 2.153, Call. Fr. 289, etc.; of lightning, shiver, νῆα . . κεραυνῷ Ζεὺς ἔλσας ἐκέασσε Od. 5.132; of a spear, κέασσε δʼ ἄρʼ ὀστέα λευκά Il. 16.347; [ κεφαλὴ] ἄνδιχα πᾶσα κεάσθη was cloven in twain, ib. 412; κεκεασμένον εὐρέϊ κύκλῳ οὐρανόν Arat. 474.

cunliffe_lex

ἐπισταμένως
ἐπισταμένως [adv. fr. pres. pple. of ἐπίσταμαι.] Skilfully, deftly, dexterously: μίστυλλον Il. 7.317 = Il. 24.623, ὀδόντες ἔχον ἔνθα καὶ ἔνθα ἐ. (skilfully arranged or disposed) Il. 10.265. Cf. Od. 5.25, 245, Od. 11.368, Od. 12.307, Od. 17.341 = Od. 21.44, Od. 19.422, 457, Od. 20.159, 161, Od. 23.197.
†κεάζω
†κεάζω 3 sing. aor. ἐκέασσε Od. 5.132, Od. 7.250. κέασε Od. 14.418. κέασσε Il. 16.347. 3 pl. κέασαν Od. 20.161. Aor. κεάσαιμι Od. 12.388. Infin. κεάσσαι Od. 15.322. 3 sing. aor. pass. κεάσθη Il. 16.412, 578, Il. 20.387. Acc. pl. neut. pf. pple. κεκεασμένα Od. 18.309. 1 To split, cleave: κεφαλὴ ἄνδιχα κεάσθη Il. 16.412=Il. 20.387, 16.578. 2 To splinter, shiver, break in pieces: ὀστέα Il. 16.347: νηα Od. 5.132=Od. 7.250, Od. 12.388. 3 To produce (fire-wood) by splitting or chopping: ζύλα Od. 14.418, Od. 15.322, Od. 20.161, ξύλα κεκεασμένα Od. 18.309.
†κεάζω
†κεάζω 3 sing. aor. ἐκέασσε Od. 5.132, Od. 7.250. κέασε Od. 14.418. κέασσε Il. 16.347. 3 pl. κέασαν Od. 20.161. Aor. κεάσαιμι Od. 12.388. Infin. κεάσσαι Od. 15.322. 3 sing. aor. pass. κεάσθη Il. 16.412, 578, Il. 20.387. Acc. pl. neut. pf. pple. κεκεασμένα Od. 18.309. 1 To split, cleave: κεφαλὴ ἄνδιχα κεάσθη Il. 16.412=Il. 20.387, 16.578. 2 To splinter, shiver, break in pieces: ὀστέα Il. 16.347: νηα Od. 5.132=Od. 7.250, Od. 12.388. 3 To produce (fire-wood) by splitting or chopping: ζύλα Od. 14.418, Od. 15.322, Od. 20.161, ξύλα κεκεασμένα Od. 18.309.