urn:cts:greekLit:tlg0012.tlg002.perseus-grc2:17.271 (line)

urn:cts:greekLit:tlg0012.tlg002.perseus-grc2:17.271
Descendant Count: 1
REF: 17.271
ἠπύει, ἣν ἄρα δαιτὶ θεοὶ ποίησαν ἑταίρην.
PREV (urn:cts:greekLit:tlg0012.tlg002.perseus-grc2:17.270)
NEXT (urn:cts:greekLit:tlg0012.tlg002.perseus-grc2:17.272)

Metadata

{}

Tokens

Value Word Value Subref Value Position Index VE Ref Space After Alignments
ἠπύει, ἠπύει ἠπύει[1] 1 61202 17.271.t1 True Odyssey Sentence Alignment (Crane)
ἣν ἣν ἣν[1] 2 61203 17.271.t2 True
ἄρα ἄρα ἄρα[1] 3 61204 17.271.t3 True
δαιτὶ δαιτὶ δαιτὶ[1] 4 61205 17.271.t4 True
θεοὶ θεοὶ θεοὶ[1] 5 61206 17.271.t5 True
ποίησαν ποίησαν ποίησαν[1] 6 61207 17.271.t6 True
ἑταίρην. ἑταίρην ἑταίρην[1] 7 61208 17.271.t7 True

Dictionary Citations

LSJ

ἑταῖρος
II ἑταίρα, Ion. ἑταίρη, Ep. ἑτάρη [ᾰ], ἡ, companion, Ἔρις..Ἄρεος..κασιγνήτη ἑτάρη τε Il. 4.441 ; Λάτω καὶ Νιόβα μάλα μὲν φίλαι ἦσαν ἔ. Sapph. 31, cf. 11 ; φύζα, φόβου κρυόεντος ἑ. Il. 9.2 ; φόρμιγξ.. ἣν ἄρα δαιτὶ θεοὶ ποίησαν ἑ. Od. 17.271, cf. h.Merc. 478 ; Νίκην, ἣ χορικῶν ἐστιν ἑ. Ar. Eq. 589 ; μιμητικὴ..τῷ ἐν ἡμῖν ἑ. καὶ φίλη ἐστί Pl. R. 603b ; Ποσειδάωνος ἑ., of a submerged city, Call. Del. 101.
ἠπύω
2 roar, οὔτʼ ἄνεμος τόσσον περὶ δρυσὶν ὑψικόμοισι ἠπύει Il. 14.399; of the lyre, sound, ἐν δέ τε φόρμιγξ ἠπύει Od. 17.271; sing, Λυδίοις ἀπύων ἐν αὐλοῖς Pi. O. 5.19: c.acc. cogn., μέλος ἠπύοντες Mosch. 2.124.

cunliffe_lex

ἕταρος
ἕταρος ἑταῖρος -ου, ὁ. (The forms about equally common.) Fem. ἑτάρη Il. 4.441. ἑταίρη Il. 9.2. Acc. ἑταίρην Od. 17.271. A companion, comrade, associate, fellow, in various uses. 1 A comrade in arms, implying various degrees of connexion from a close comradeship between or among equals or a relationship resembling that of knight and squire to mere common participation in warfare: ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο Il. 3.32, Πάτροκλον, ὃν ἑταῖρον Il. 9.220. Cf. Il. 1.179, 345, Il. 5.514, Il. 6.6, Il. 10.151, Il. 12.379, Il. 13.767, Il. 16.195, Il. 17.150, Il. 24.123, etc.: Od. 1.237, Od. 8.217, 584, 586, Od. 11.371, 382, 520, Od. 13.266, Od. 14.480, Od. 23.324, Od. 24.79. One taking part with another in a particular enterprise: λοχησάμενος σὺν ἑταίρῳ Od. 13.268. Cf. Il. 10.235, 242: Od. 4.408, 433. 2 A comrade in a sea voyage or expedition: ξὺν νηΐ ἠδʼ ἑτάροισιν Od. 1.182. Cf. Il. 3.47, Il. 16.170: Od. 1.304, Od. 2.212, Od. 3.167, Od. 4.367, Od. 11.331, etc. Esp. of the comrades of Odysseus in his wanderings Od. 1.5, Od. 2.174, Od. 5.110, Od. 10.33, Od. 11.51, Od. 12.33, Od. 19.276, etc. 3 A follower of or attendant on a king or chief: ἐκέλευσεν ἑταίρους ἵππους ζευγνύμεναι Il. 3.259. Cf. Od. 3.32, Od. 4.536, Od. 11.412. 4 a A companion, comrade, associate, friend, in gen.: πόλλʼ ἑταῖροι [ἐλλίσσοντο] Il. 9.585. Cf. Il. 18.251, Il. 22.492, Il. 24.63: Od. 2.225, Od. 9.367, Od. 14.462, Od. 16.354, Od. 18.350, etc. Fem.: Ἔρις, Ἄρεος ἑτάρη Il. 4.441. b Of relationship with a protecting divinity: πάντων φίλταθʼ ἑταίρων Od. 24.517 (said by Athene). c A boon-companion: ἑταῖρος εἰλαπιναστής Il. 17.577. d Of fellow-servants: οἶς ἑτάροισιν ἐκέκλετο ὑφορβός Od. 14.413. Cf. Od. 14.407, 460, Od. 15.309, 336, Od. 16.8, 84. 5 Fig.: οὖρον, ἐσθλὸν ἑταῖρον Od. 11.7 = Od. 12.149. Fem.: fig.: οὖρον, ἐσθλὸν ἑταῖρον Od. 11.7 = Od. 12.149. Fem.: φύζα, φόβου ἑταίρη Il. 9.2: φόρμιγξ, ἣν δαιτὶ θεοὶ ποίησαν ἑταίρην Od. 17.271.
ἕταρος
ἕταρος ἑταῖρος -ου, ὁ. (The forms about equally common.) Fem. ἑτάρη Il. 4.441. ἑταίρη Il. 9.2. Acc. ἑταίρην Od. 17.271. A companion, comrade, associate, fellow, in various uses. 1 A comrade in arms, implying various degrees of connexion from a close comradeship between or among equals or a relationship resembling that of knight and squire to mere common participation in warfare: ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο Il. 3.32, Πάτροκλον, ὃν ἑταῖρον Il. 9.220. Cf. Il. 1.179, 345, Il. 5.514, Il. 6.6, Il. 10.151, Il. 12.379, Il. 13.767, Il. 16.195, Il. 17.150, Il. 24.123, etc.: Od. 1.237, Od. 8.217, 584, 586, Od. 11.371, 382, 520, Od. 13.266, Od. 14.480, Od. 23.324, Od. 24.79. One taking part with another in a particular enterprise: λοχησάμενος σὺν ἑταίρῳ Od. 13.268. Cf. Il. 10.235, 242: Od. 4.408, 433. 2 A comrade in a sea voyage or expedition: ξὺν νηΐ ἠδʼ ἑτάροισιν Od. 1.182. Cf. Il. 3.47, Il. 16.170: Od. 1.304, Od. 2.212, Od. 3.167, Od. 4.367, Od. 11.331, etc. Esp. of the comrades of Odysseus in his wanderings Od. 1.5, Od. 2.174, Od. 5.110, Od. 10.33, Od. 11.51, Od. 12.33, Od. 19.276, etc. 3 A follower of or attendant on a king or chief: ἐκέλευσεν ἑταίρους ἵππους ζευγνύμεναι Il. 3.259. Cf. Od. 3.32, Od. 4.536, Od. 11.412. 4 a A companion, comrade, associate, friend, in gen.: πόλλʼ ἑταῖροι [ἐλλίσσοντο] Il. 9.585. Cf. Il. 18.251, Il. 22.492, Il. 24.63: Od. 2.225, Od. 9.367, Od. 14.462, Od. 16.354, Od. 18.350, etc. Fem.: Ἔρις, Ἄρεος ἑτάρη Il. 4.441. b Of relationship with a protecting divinity: πάντων φίλταθʼ ἑταίρων Od. 24.517 (said by Athene). c A boon-companion: ἑταῖρος εἰλαπιναστής Il. 17.577. d Of fellow-servants: οἶς ἑτάροισιν ἐκέκλετο ὑφορβός Od. 14.413. Cf. Od. 14.407, 460, Od. 15.309, 336, Od. 16.8, 84. 5 Fig.: οὖρον, ἐσθλὸν ἑταῖρον Od. 11.7 = Od. 12.149. Fem.: fig.: οὖρον, ἐσθλὸν ἑταῖρον Od. 11.7 = Od. 12.149. Fem.: φύζα, φόβου ἑταίρη Il. 9.2: φόρμιγξ, ἣν δαιτὶ θεοὶ ποίησαν ἑταίρην Od. 17.271.
ἠπύω
ἠπύω (ἐπ-.) 1 To call to (a person): κύκλωπας Od. 9.399. Cf. Od. 10.83. 2 Of the wind, to roar Il. 14.399. Of the lyre, to sound Od. 17.271.
ποιέω
ποιέω Impf. mid. ποιεύμην Il. 9.495. (ἐμ-) 1 To make, construct, form, fabricate, fashion, prepare : δῶμα Il. 1.608, σάκος Il. 7.222. Cf. Il. 6.316, Il. 7.339, 435, Il. 15.363, Il. 20.12, etc. : Od. 1.239, Od. 4.796, Od. 5.253, Od. 6.10, Od. 8.373, Od. 17.207, etc. In mid. Il. 5.735= Il. 8.386, Il. 12.5, 168, Il. 18.371 : Od. 5.251, 255, 259. To make or prepare (a bed) : πεποίηταί τοι εὐνή Od. 7.342. 2 To make, bring about, cause, cause to come into existence or take place : φόβον Il. 12.432, αἴθρην Il. 17.646. Cf. Il. 12.30, Il. 13.120 : Od. 1.250= Od. 16.127, Od. 5.452, Od. 19.34. In mid. Il. 8.2, 489 : Od. 2.126. To make (a bargain). In mid. : ῥήτρην ποιησόμεθα Od. 14.393. 3 To put (into a person's mind), suggest : ἐνὶ φρεσὶν ὦδε νόημα ποίησεν Od. 14.274. With infin. : ἑστάμεναι Il. 13.55. 4 To appoint, nominate : ταμίην Od. 10.21. In mid. : πέντε ἡγεμόνας ποιήσατο Il. 16.171. 5 To make, cause to be (so and so). With complementary adj. : ἄφρονα ποιῆσαι καὶ ἐπίφρονʼ ἐόντα Od. 23.12. Cf. Il. 1.461= Il. 2.424 := Od. 3.458= Od. 12.361, Od. 1.235, Od. 9.327, 524, Od. 13.42. With sim. sb. : μὴ σέ γε βασιλῆα ποιήσειεν Od. 1.387. Cf. Il. 24.537, 611: Od. 16.456, Od. 17.271. In mid. Il. 3.409, Il. 9.397, 495 : Od. 5.120, Od. 7.66, Od. 10.433. To cause to do something. With infin. : ἐπεί σε θεοὶ ποίησαν ἱκέσθαι οἶκον Od. 23.258. 6 To do, effect, perform : ἦ σοὶ ἄριστα πεποίηται; Il. 6.56. In mid. : οὐδέ τινʼ ἄλλην μύθου ποιήσασθαι ἐπισχεσίην ἐδύνασθε (could put forward no other plea) Od. 21.71.