urn:cts:greekLit:tlg0012.tlg002.perseus-grc2:17.13 (line)
urn:cts:greekLit:tlg0012.tlg002.perseus-grc2:17.13
Descendant Count: 1
REF: 17.13
ἀνθρώπους ἀνέχεσθαι, ἔχοντά περ ἄλγεα θυμῷ·
Metadata
{}Tokens
| Value | Word Value | Subref Value | Position | Index | VE Ref | Space After | Alignments |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ἀνθρώπους | ἀνθρώπους | ἀνθρώπους[1] | 1 | 59366 | 17.13.t1 | True | Odyssey Sentence Alignment (Crane) |
| ἀνέχεσθαι, | ἀνέχεσθαι | ἀνέχεσθαι[1] | 2 | 59367 | 17.13.t2 | True | |
| ἔχοντά | ἔχοντά | ἔχοντά[1] | 3 | 59368 | 17.13.t3 | True | |
| περ | περ | περ[1] | 4 | 59369 | 17.13.t4 | True | |
| ἄλγεα | ἄλγεα | ἄλγεα[1] | 5 | 59370 | 17.13.t5 | True | |
| θυμῷ· | θυμῷ | θυμῷ[1] | 6 | 59371 | 17.13.t6 | True |
Dictionary Citations
LSJ
2
τοσσάδʼ ἐνὶ φρεσὶν ᾗσιν ἀνέσχετο κήδεα 11.18.430; ἦ δὴ πολλὰ κάκʼ ἄνσχεο σὸν κατὰ θυμόν 24.518; τὴν δουλοσύνην οὐκ ἀ. Hdt. 1.169; τὰ πρὶν κακὰ ἠνειχόμεσθα A. Ag. 905, etc.; χαλκὸν ἀνασχέσθαι Il. 4.511, etc.: c. acc.pers., οὐ γὰρ ξείνους . . ἀνέχονται they do not suffer or bear with strangers, Od. 7.32, cf. 17.13; τῶν ἵππων οὔτι ἀνεχομένων τὰς καμήλους Hdt. 7.87; τούτους ἀνάσχου δεσπότας E. Alc. 304, cf. Eup. 6 D.: c. acc. rei et gen. pers., οὐδεὶς ἂν αὐτοῦ ἀγελαστὶ ἠνέσχετο ταῦτα τὰ ἔπη Ath. 5.188c, cf. Ar. Lys. 507.
cunliffe_lex
ἀνέχω [ἀν-, ἀνα- 1, ἀνα- 3.] 3 sing. aor. ἀνέσχε Il. 17.310, Il. 20.278, Il. 22.80: Od. 22.297. 3 pl. -ον Il. 3.318, Il. 6.301, Il. 7.177: Od. 18.89. Pple. ἀνασχών Il. 1.450, Il. 3.275, Il. 5.174, etc. : Od. 4.115, 154, Od. 13.355, Od. 17.239, Od. 20.97. Infin. ἀνασχέμεν Il. 24.301. ἀνασχεῖν Il. 6.257. 3 sing. aor. ἀνασχέμεν Il. 24.301. ἀνασχεῖν Il. 6.257. 3 sing. aor. ἀνέσχεθε Il. 7.412, Il. 10.461. 1 pl. -ομεν Od. 9.294. Contr. infin. ἀνσχεθέειν Od. 5.320. Mid. Fut. ἀνέξομαι Il. 5.895: Od. 19.27. Contr. infin. ἀνσχήσεσθαι Il. 5.104, 285. 3 sing. aor. ἀνέσχετο Il. 5.655, Il. 18.430, Il. 21.67, 161: Od. 23.302. Contr. 2 sing. ἄνσχεο Il. 24.518. Opt. ἀνασχοίμην Od. 11.375. Imp. ἀνάσχεο Il. 1.586, Il. 5.382, Il. 10.321. Contr. ἄνσχεο Il. 23.587, Il. 24.549. Pple. ἀνασχόμενος, -ου Il. 3.362, Il. 11.594, Il. 12.138, etc.: Od. 14.425, Od. 18.95, 100, Od. 19.448. Infin. ἀνασχέσθαι Il. 4.511: Od. 13.307. I In act. 1 To hold up, lift up: σκῆπτρον (to the gods in testimony) Il. 7.412, ὑψόσε (as an offering) Il. 10.461. Cf. Il. 14.499, Il. 20.278, Il. 22.80: χεῖρας Od. 18.89. Cf. Od. 4.115 = 154, Od. 22.297. To lift up (the hands) in prayer Il. 1.450, Il. 11.275, 318 = Il. 7.177, Il. 5.174, Il. 6.257, 301, Il. 18.75, Il. 19.254, Il. 24.301: Od. 9.294, Od. 13.355, Od. 17.239, Od. 20.97. 2 To maintain, uphold: εὐδικίας Od. 19.111. 3 To restrain, check: ἵππους Il. 23.426. 4 To project, appear: αἰχμὴ παρʼ ὦμον Il. 17.310. To come to the surface, emerge Od. 5.320. II In mid. 1 To hold up, lift up: σκῆπτρον ἀνάσχεο (in testimony) Il. 10.321. Cf. Il. 12.138: Od. 18.100. To raise (a spear) for action Il. 5.655, Il. 11.594, Il. 15.298, Il. 17.234, Il. 21.67, 161: Od. 19.448. 2 To lift the hand Il. 3.362, Il. 22.34: Od. 14.425. Of boxers, to square up Il. 23.660, 686: Od. 18.95. 3 To endure, have laid upon one, suffer: κήδεα Il. 18.430. Cf. Il. 24.518: Od. 13.307, Od. 23.302. 4 To endure, stand, withstand the action of: χαλκόν Il. 4.511. Cf. Il. 5.104, Il. 15.470. 5 To endure, submit to: δουλοσύνην Od. 22.423. To suffer the presence or company of, bear with: ξείνους Od. 7.32. Cf. Od. 17.13. 6 To endure, suffer, permit. With acc. in complementary ppl. clause: οὔ σʼ ἀνέξομαι ἄλγεʼ ἔχοντα Il. 5.895. Cf. Od. 19.27. 7 To endure, hold up, hold out: δηρόν Il. 5.285. Cf. Od. 11.375. With complementary ppl. clause: καί κʼ εἰς ἐνιαυτὸν παρὰ σοί γʼ ἀνεχοίμην ἥμενος Od. 4.595. 8 To accept what happens, submit with patience: ἀνάσχεο Il. 1.586. Cf. Il. 5.382, Il. 24.549. With complementary pple.: εἰσορόων ἀνέχεσθαι Od. 16.277. To restrain oneself, be placated: ἄνσχεο Il. 23.587.