urn:cts:greekLit:tlg0012.tlg002.perseus-grc2:11.182 (line)

urn:cts:greekLit:tlg0012.tlg002.perseus-grc2:11.182
Descendant Count: 1
REF: 11.182
σοῖσιν ἐνὶ μεγάροισιν· ὀιζυραὶ δέ οἱ αἰεὶ
PREV (urn:cts:greekLit:tlg0012.tlg002.perseus-grc2:11.181)
NEXT (urn:cts:greekLit:tlg0012.tlg002.perseus-grc2:11.183)

Metadata

{}

Tokens

Value Word Value Subref Value Position Index VE Ref Space After Alignments
σοῖσιν σοῖσιν σοῖσιν[1] 1 38242 11.182.t1 True Odyssey Sentence Alignment (Crane) Odyssey Sentence Alignment (Crane)
ἐνὶ ἐνὶ ἐνὶ[1] 2 38243 11.182.t2 True
μεγάροισιν· μεγάροισιν μεγάροισιν[1] 3 38244 11.182.t3 True
ὀιζυραὶ ὀιζυραὶ ὀιζυραὶ[1] 4 38245 11.182.t4 True
δέ δέ δέ[1] 5 38246 11.182.t5 True
οἱ οἱ οἱ[1] 6 38247 11.182.t6 True
αἰεὶ αἰεὶ αἰεὶ[1] 7 38248 11.182.t7 True

Dictionary Citations

LSJ

ὀϊζυρός
woeful, miserable, in Hom. mostly of persons, Il. 1.417, al. ; ὀϊζυροῖσι βροτοῖσιν 13.569, cf. Od. 4.197 ; ᾠζύρʼ you wretch! Ar. Av. 1641 : less freq. of actions, conditions, etc., toilsome, dreary, παύσασθαι ὀϊζυροῦ πολέμοιο Il. 3.112 ; παύσατʼ ὀϊζυροῖο γόοιο Od. 8.540 ; ὀϊζυραὶ νύκτες 11.182, etc. ; also, sorry, wretched, poor, κώμη Hes. Op. 639 ; διαίτην ἔχειν ὀϊζυρήν Hdt. 9.82. Adv. -ρῶς Q.S. 3.363.—Not used by Trag., nor in early Att. Prose. [ὀϊζῡ- in Hom. (v. supr.) ; οἰζῠ- in Att., Ar. Nu. 655, Av. 1641, V. 1504, 1514, Lys. 948 : Comp. ὀϊζῡρώτερος Il. 17.446 : Sup. ὀϊζῡρώτατος Od. 5.105.]

cunliffe_lex

ὀϊζυρός
ὀϊζυρός -ή, -όν [ὀϊζύς.] 1 Wretched, miserable, unhappy, ill-starred : ὀ. περὶ πάντων ἔπλεο Il. 1.417. Cf. Il. 13.569 : Od. 3.95=Od. 4.325, Od. 4.197, 832. Absol. : ὀ. τις Od. 20.140. Comp. ὀϊζυρώτερος. Absol. Il. 17.446. Superl. ὀϊζυρώτατος Od. 5.105. 2 Causing, bringing in its train, pain or grief, sorrowful, woful : πολέμοιο Il. 3.112. Cf. Od. 8.540, Od. 11.182=Od. 16.38, Od. 13.337.