urn:cts:greekLit:tlg0012.tlg001.perseus-grc2:12.277 (line)
urn:cts:greekLit:tlg0012.tlg001.perseus-grc2:12.277
Descendant Count: 1
REF: 12.277
ὣς τώ γε προβοῶντε μάχην ὄτρυνον Ἀχαιῶν.
Metadata
{}Tokens
| Value | Word Value | Subref Value | Position | Index | VE Ref | Space After | Alignments |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ὣς | ὣς | ὣς[1] | 1 | 52396 | 12.277.t1 | True | Iliad Sentence Alignment (Crane) |
| τώ | τώ | τώ[1] | 2 | 52397 | 12.277.t2 | True | |
| γε | γε | γε[1] | 3 | 52398 | 12.277.t3 | True | |
| προβοῶντε | προβοῶντε | προβοῶντε[1] | 4 | 52399 | 12.277.t4 | True | |
| μάχην | μάχην | μάχην[1] | 5 | 52400 | 12.277.t5 | True | |
| ὄτρυνον | ὄτρυνον | ὄτρυνον[1] | 6 | 52401 | 12.277.t6 | True | |
| Ἀχαιῶν. | Ἀχαιῶν | Ἀχαιῶν[1] | 7 | 52402 | 12.277.t7 | True |
Dictionary Citations
LSJ
battle, combat, freq. in Hom., usu. of armies, μ. καὶ φύλοπις Il. 13.789; ἐπὶ ἶσα μ. τέτατο πτόλεμός τε 12.436; μ. ἐνοπή τε 12.35; μάχαι τʼ ἀνδροκτασίαι τε 7.237; sts. of single combat, ib. 158, 232, 263; μ. καὶ δηϊοτής ib. 290; ναῶν ἐν μάχαις Pi. N. 9.34; μάχαις καὶ ναυμαχίαις Lys. 30.26; μάχη δορός A. Ag. 439 (lyr.), etc.: with Verbs, μάχην μάχεσθαι fight a battle, Il. 15.414, etc.; θήσονται μ. 24.402; μάχας εἰσήλυθον 2.798; ἀρτύνθη μ. 11.216; μ. ἤγειραν 17.261; μ. ὀρνύμεν, ὤτρυνον, 9.353, 12.277; συμφερόμεσθα μάχῃ 11.736; πειρᾶτο μάχας Pi. N. 1.43; ἀντιάζειν τινὶ μάχαν ib. 67; σὺν γυναιξὶ τὰς μ. ποιούμενος S. El. 302, cf. X. Cyr. 3.3.29; μάχην συνάψαι ἐμβολαῖς A. Pers. 336; μ. συμβάλλειν τινί engage battle with . . , E. Ba. 837; διὰ μάχης τινὶ ἀπικέσθαι, ἔρχεσθαι, ἥκειν, Hdt. 1.169, 6.9, A. Supp. 475; διὰ μάχης ἐκβαλεῖν τινα Arist. Pol. 1303a35 (so ἐξέπεσον διὰ μάχης ib. 34); εἰς μάχην πρός τινα ἐλθεῖν, μολεῖν, E. Ba. 636 (troch.), Ph. 694; ἐς μάχην ἐπεξιέναι τινί Th. 2.23; μάχης γενομένης Pl. Lg. 869c; μάχῃ κρατῆσαι conquer in battle, E. HF 612, D. 18.193 (with v.l. μάχην) ; νενικήκαμεν τὴν μεγάλην μ. X. Cyr. 7.5.53; Μιλτιάδης ὁ τὴν ἐν Μαραθῶνι μ. τοὺς βαρβάρους νικήσας Aeschin. 3.181; μάχη τινός battle with an enemy, Αἴαντος δʼ ἀλέεινε μ. Il. 11.542, cf. Hes. Sc. 361; μ. ὑπέρ τινος Pi. N. 7.42; περί τι Pl. Lg. 919b: pl., strifes, ἔρις τε . . πόλεμοί τε μάχαι τε Il. 1.177; μάχας ἐν λόγοις ποιεῖσθαι Pl. Ti. 88a, etc.: generally, contention, strife, Id. Ep. 352c, etc.; μάχης ἐάν τις ἄρξηται SIG 1109.72 (ii A. D.); μ. νομικαί Ep.Tit. 3.9.
3
urge forward, quicken, speed, πομπὴν ὀτρύνετε Od. 7.151, cf. 8.30; τούτῳ δʼ ὀτρυνέει Μέντωρ ὁδόν 2.253; ἀγγελίην ὀτρύνομεν 16.355; μάχην ὤτρυνον Ἀχαιῶν Il. 12.277; βοὰν ὤτρυνε λαῶν roused the shouts of the people, B. 8.35 (s. v.l.).— Ep. Verb, used now and then by Trag., in lyr., A. Th. 726, E. Rh. 25, 558: in trim., S. Aj. 60, 771, El. 28, E. Alc. 755: rare even in later Prose, Arist. Mu. 399b11. (Prob. ὀ-τρῠ-ν-yω, with ὀ- prefix (as in ὀ-κέλλω) ; -τρῠ- perh. cogn. with Skt. tvárate ‘hasten’.)
shout before, cry aloud, τώ γε προβοῶντε μάχην ὤτρυνον (v. προβαίνω init.) Il. 12.277, cf. S. Ph. 218 (lyr.).
cunliffe_lex
προβοάω [προ- 2.] To shout in front: προ-βοῶντε μάχην ὤτρυνον Ἀχαιῶν (cheering their followers on) Il. 12.277.