In hoc mense Ianuario Ianus bifrons fabulosus, cum sceptro, claue et naui, verificatur in Trinitate trifronte cum mundo pro sceptro clauibus et naui: nam Ianus bifrons in nube pater et spiritus sanctus erat : nato christo, addita est tertia frons: et orta est Trinitas. Tutela olim Iunonis: nunc Pauli ap.
 Tempora sacra cano latium reno- uata per annum:
 Summaque cum causis, imaque signa suis.
 Sancte pater, cuius nutu pia quaeque coluntur:
 Accipe lustratae relligionis opus.
 Perque altum da vela mihi ventumque ministra:
 Assuetus Cymbae tradere vela tuae.
 Vera hic sacra leges, concessaque munere diuum:
 Thureque quo veniat quaeque colenda dies.
 Priscaque cognosces, distent quid numina nostris:
 Aucta sit vt sacri ritibus ara noui.
 
 Emendata etiam, non et mutata videbis
 Caetera: cum signis, quae nouus annus habet.
 Scilicet inspicies praedicta patere figuris:
 Mensibus et sanctas nominis esse notas.
 Adde quod et venies quoque tu persaepe legendus:
 Inueniesque sacros, quos facis ipse, dies.
 Es tu etenim terris, deus est, quod in aethere nobis:
 Cumque sedes diuis Tertius ipse tuis. Tu quoque tranquillo Caesar me respice vultu:
 Atque tua e coelo sydera pande rati,
 Inspicies et tu tibi tradita festa per aras:
 Aequaque cum sancto munera patre feres.
 Hanc tu nam sedem bello, pace ille parauit:
 Tutaque relligio est inter vtrumque patrem.
 Praeterea vestra signantur imagine fratres:
 Dum tu ensem, claues exerit ille suas.
 Vtque duces illi rerum, patresque sacrorum,
 Sic patres, sic vos estis vterque duces,
 Annuite ergo mihi, laudes hic dicere vestras:
 Quae cano, cum diuis et date sacra loqui.
 Sic vobis, ducibusque sacris, populoque Quirini,
 Qui surgit, felix praebeat annus iter. Romulus Iliades cum iam noua regna teneret:
 Mensibus in latio quinque bis annus erat.
 Mouerat hunc rerum ratio: tempusque fefellit:
 Reppulit errorem temporis, arte Numa.
 Scilicet hic spatio distantia tempora iunxit:
 Addidit et menses mensibus ipse duos.
 Sic quoque non aptum peragebant saecula cursum:
 Caesaris haec magni ni quoque cura foret.
 
 Illius officio celeri mora tradita soli:
 Annus et exactum nunc sibi tempus habet.
 Quoque prius fuerant, procedunt ordine menses:
 Nec series illis obfuit vlla loci.
 Venerat in terras aeterni conditor anni:
 Vltima iam nugis cum foret orta dies.
 Ritibus hic annus quo sacris cultior esset:
 Mensi, quemque secans, bis duo membra dedit.
 Moreque Mosiadum, spatiis postrema secutis,
 Sabbata de patria nomina voce dedit.
 Hebdomadas Graii, nos septima iure vocamus:
 Lux sua quod cursu, septima finit iter,
 Siue quod alterius confinia suscipit alter:
 Primaque luciferis efficit hora notas.
 Siue quod orbe suo numero repetuntur eodem
 Praeteritisque dies signa duobus habent.
 Lucibus his cunctis sunt numina prisca: manentque
 Numinibus dicti, syderibusque dies.
 Ast octaua biceps, dum facta recenset vtrinque:
 (De domino victrix quae sibi nomen habet)
 Sabbata conspicuo secum pulcherrima curru
 Inuehit: et niueis alta triumphat equis.
 Attamen, inspicitis si tradita iura diebus:
 Ara nec vna illis mensa nec vna datur
 Caetera conueniunt: et sunt simulachra priorum:
 Peneque nunc facies, quae fuit ante, manet.
 Nanque profestus erit: per quem non iura silentur:
 Festus erit: per quem sacra decebit agi.
 Ne tamen officio sic toto tempore perstent:
 Hic qui festus erat mane: profestus erit.
 
 Est quoque qui patres includit: vespere quique
 Sanctus: et octauo qui terit orbe forum.
 Qui rogat: aut vigilat: qui festa secunda reducit:
 Annua quique refert debita thura rogis. Victima quodque cadat deus his, sunt feriae et illis
 Nomina: quae imponi sustinuere senes.
 Vendicat alma parens, Iuno quas ante, calendas:
 Aligeri nonas efficiuntque suas.
 Et Ioue depulso trinus deus accipit idus:
 Tutelasque nouas sanctior annus habet.
 Qui subit hos: atrum dixit, sensitque vetustas:
 Nomen ab Aegypto qui modo notus habet. Ecce sed ipse cano dum tot surgentia fastis:
 Exoritur nobis, qui fuit annus auis.
 Sic sed vt a sacro nunc pendeat ille Decembri:
 Riteque principium debeat inde suis.
 Laeta dies orta est: sonat aes: tonat ardua moles:
 Felicesque frequens suscitat ara focos.
 Ore fauete omnes: laetis bona verba calendis
 Dicite: in alterna foemina, virque prece.
 Luce bona bonus annus eat: sic dicere priscis
 In Iani prima mos erat ante die.
 Tristia nec sibi mens, nec tristia sentiat auris:
 Omina ne vulgus rebus inesse putet.
 Dicta insint verbis felicia et aurea primis:
 Aureus, et felix, totus vt annus eat.
 Sed iam culta suos subit vtraque curia colles:
 Haecque patris faciem, Caesaris illa gerit.
 Altera more patrum Capitolia celsa frequentat:
 In vaticano est altera festa iugo:
 
 Alare tarpeio populo plaudente senator
 Exit: proque nouis fascibus hasta praeit.
 Accipiunt populum sub odoris limina flammis:
 Proxima quae coeli, celsaque, templa tenent.
 Quaque rudes operum praebebant colla iuuenci:
 Hostia communes accipit alma preces.
 Itur: et hesterni lectis ineuntur honores:
 Atque suum sequitur per fora quisque ducem
 Martia signiferos iam spectat Roma tribunos:
 Sceptraque de summo tradita mane loco.
 Sensit ebur pondus: vix tota statur in arce:
 Tresque sedent: dicunt qui tria verba: viri.
 Accipiunt monitus patrio de more vocati:
 Riteque solenni prospera verba die.