Nunc honor ille sacri nemoris maiore sereno Irradiat, nunc diuitias succurrit ademptas Sylua beata tuas: nunc pomi dulcior vsus, Nectareusq; sapor: viuis nunc floribus halans Tellus, absenti tristes contristat odore. O quam no eade ( exclamat ) Paradise rependis: Imo etid qucito prae illis haec dona beatis Delicijs, peiora facis? sic tristibus illis Iam vitae perit almus amor, penuria rerum Insinuat iam dulce mori: ne maior egestas Occurrat grauiore malo: nam viscera terrae Scrutari vesana fames, & quaerere cogit Qua steriles dat sylua dapes: adeό usque malignis Herbarû dubias passim radicibus escas Explorare iuuat, ventremq; explere latrantem.1) Tandem cunctaru quibus indiget vsus egenos Atq; inopes rerum, docuit sors vltima summi Auxilium sperare patris: tum stratus vterq; Membra solo, lachrymis tantum mutoq; dolore