Nunc honor ille sacri nemoris maiore sereno Irradiat, nunc diuitias succurrit ademptas 
						 Sylua beata tuas: nunc pomi dulcior vsus, Nectareusq; sapor: viuis nunc floribus halans 
					 Tellus, absenti tristes contristat odore. O quam no eade (
								exclamat
								
							) Paradise rependis: Imo 
								etid
								
							
							 qucito prae illis haec dona beatis Delicijs , peiora facis? sic tristibus illis Iam vitae perit almus amor, penuria rerum Insinuat iam dulce mori: ne maior egestas Occurrat grauiore malo: nam viscera terrae 
					 Scrutari vesana fames, & quaerere cogit 
						 Qua steriles dat sylua dapes: adeό usque malignis Herbarû dubias passim radicibus escas Explorare iuuat, ventremq; explere
							latrantem .1) Tandem cunctaru quibus indiget vsus egenos Atq; inopes rerum, docuit sors vltima summi Auxilium sperare patris: tum stratus vterq; Membra solo, lachrymis tantum mutoq; dolore