Ardet at ipse magis rapida rex concitus ira. cotemnique putat, nec sicut caetera fratrum turba ferat poenas. matrem hoc quaerere sentit dura in exitium quartum adducere natum pene manu uoluit, lassati nanque ministri nec regis furias. nec regem ferre uolebant. proh pudor, erubuit uultus ostendere matri 133 tigebat 135 ignemque 150 partem in istam 152 contemni 
 cetera 153 hoc quoque quaerere 154 duraque in producere 133 matri 184 quia turba 135 ammonitus gratum ignis : i in e al . 
 136 intrepitus 138 considerant fauillae 139 Corpus iulesum post u. 
 139 sequitnr u . 137. que quae] queque 140 sume 142 parem:. sed 
 143 sed munera custus ullum non] ne tyranne 145 ut non oiTis 
 pariter tanti 146 ipse tui] statui horrida pena est 147 quae om . 
 148 sed] si parasti sunt 149 teneris 150 gauderis partg quotiens 
 152 contemni] temptari ne 154 durat 157 pro pudore ...... uultus 
 (lacuna 6 litt.: in marg. antiqua m Noluit) natus, et attonita mente confundere coepit. hunc postquam stantem summisso lumine uidit, talibus aggreditur dictis, monitura timentem: a primo quartus partus mihi quartus ab imo, quae nunc uerba tibi. quae possum dicere nate? hoc nisi quod solum durata potentia tecum sit simul et uirtus, sanctaeque originis auctor illi debemus regi quodcunque rogamur. ille dedit nobis Abraham cum semine sancto. per quem nobilitas, per quem genus omne probatur, quod manet in dominum. sanctus qui nascitur Isac. tunc cum iam nullum natum sperare senectus sponte sua poterat, sterilis quia Sarra manebat. attamen haec peperit, generique propagine coepta ex insperato remanent tibi Sarra nepotes, Esau et patriam deductus Iacob in unam. quos precibus partu gemino peperisse Rebecca, hinc sumus. hinc orimur. genus hoc tibi, nate petendum. tu tibi pande uiam generis. qui arce priorum. quorum progenies totum dispersa per orbem, inuidiam patitur, dominum quia sola potentem mente colit, mixtae nec turbae accepit iniquae. quid tibi cum tristi uultu quid lumina terrae